08.09.2018 10:16

1472. Ísborg ll ÍS 260. TFVM.

Skuttogarinn Ísborg ll ÍS 260 liggur hér við Slippstöðvarbryggjuna á Akureyri nú á dögunum. Skipinu er ætlað að taka við hlutverki Ísborgarinnar gömlu, sem var einn tappatogaranna svonefndu og hét upphaflega Hafþór NK 76 og er eina skipið sem eftir er af þeim fríða flota skipa sem smíðaðir voru í Austur Þýskalandi á árunum 1958-60. Gamla Ísborgin verður seld úr landi til niðurrifs. Ísborg ll ÍS 260 hét upphaflega Klakkur VE 103 og var í eigu samnefnds útgerðarfélags í Vestmannaeyjum. 488 brl. 2.200 ha. Sulzer Cegielski vél, 1.618 Kw. Seldur 1980, Samtogi hf í Vestmannaeyjum. Ný vél (1987) 2.200 ha. B&W Alpha vél, 1.620 Kw. Var svo seldur í júlí 1992, Hraðfrystihúsi Grundarfjarðar og bar nafnið Klakkur SH 510 þar. Seldur Fiskiðjunni Skagfirðingi hf á Sauðárkróki, en skipið gert út frá Grundarfirði. Árið 2007 er togarinn komin í eigu Fisk Seafood hf á Sauðárkróki. Frá árinu 2012 bar skipið nafnið Klakkur SK 5. Ísborg ll ÍS 260 er í eigu Arnars Kristjánssonar skipstjóra og útgerðarmanns á Ísafirði og mun skipið fara á rækjuveiðar.


1472. Ísborg ll ÍS 260 við bryggju á Akureyri.                            (C) Haukur Sigtryggur Valdimarsson.

           
          Nýtt skip í flota Vestfirðinga

Það bættist í Vestfirskan skipaflota þegar útgerðarmaðurinn Arnar Kristjánsson sigldi nýju skipi sínu, Ísborg ll ÍS 260 til heimahafnar í dag. Með tilkomu nýja skipsins verður eldra skipinu Ísborgu, lagt og það selt í niðurrif. Það skip sem áður hét Hafþór og síðan Haffari og var þá gerður út frá Súðavík hefur verið mikil happafley og verið ein af burðarásum í hráefnisöflun fyrir rækjuvinnslur í Ísafjarðarbæ.
Nýja skipið sem áður var gert út frá Sauðárkrók og hét þá Klakkur, var gert út á fiskitroll til hráefnisöflunar fyrir Fisk Seafood. Skipið var þá undir stjórn Snorra Snorrasonar, mikils fiskimanns. Klakkur er 500 rúmlestir, smíðaður í Gdynia í Póllandi 1977 og var Klakkur hf í Vestmannaeyjum upphaflegur eigandi.
Ísborg II kemur úr slipp á Akureyri þar sem það var botnmálað og farið yfir skrúfu og öxuldregið. Arnar gerir ráð fyrir að veturinn verði notaður til að útbúa skipið til rækjuveiða og það geti hafið veiðar snemma vors.

Bæjarins besta. 7 september 2018.


1472. Klakkur SK 5 við bryggju á Sauðárkróki.                   (C) Þórhallur S Gjöveraa. 17 júlí 2016.


1472. Klakkur VE 5 í slippnum á Akureyri.                             (C) Haukur Sigtryggur Valdimarsson.

     Togarinn fór á hliðina í þurrkví

Skuttogarinn Klakkur VE skemmdist mikið þegar hann lagðist á hliðina í slipp í Cuxhaven í Vestur-Þýskalandi seint í fyrrakvöld. Skipið var til viðgerða í skipasmíðastöð og var verið að sjósetja það þegar óhappið varð. Haraldur Benediktsson skipstjóri á Klakk vildi sem minnst um óhappið ræða þegar Mbl. náði símasambandi við hann í gærkvöldi. Sagði hann að sjópróf ættu eftir að fara fram og þar myndu málin skýrast. Skipið maraði í hálfu kafi og hallaði 80 gráður eftir óhappið en rétti sig við í 45 gráðu halla eftir að vélarrúmið fylltist af ajó. Í gærkvöldi var kominn stór flotkrani að Klakki og átti að lyfta skipinu aftur upp í slippinn í gærkvöldi. "Þetta er flot"dokk" sem þeir hleypa sjó inn í og var búið að sökkva henni þó nokkuð þegar óhappið varð. Skipið lagðist bara á hliðina þarna í "dokkinni" hjá þeim þannig að það hallaði 80 gráður en lenti þá með möstrin á brúninni á kanti sem þarna er við," sagði Haraldur.
Aðspurður um skemmdir sagði hann: "Þetta er eins svart og það getur verið, held ég að óhætt sé að segja. Sjór fór niður alla loftkanala þannig að vélarrúmið fylltist. Sjórinn fór um allt skip, inn í íbúðir og alveg inn í brú, hún fylltist fast að því til hálfs. Skrokkur skipsins er óskemmdur og mest af tækjunum í stýrishúsinu. Maður veit ekki hvað mikið er skemmt í vélarrúminu. Allt er ónýtt í eldhúsi og matvælageymslum og íbúðum. Jólainnkaup mannskapsins fóru þar fyrir lítið." Þegar sjósetja átti skipið voru 14 um borð, 12 skipverjar og eiginkonur tveggja þeirra. Haraldur sagði að enginn hefði meiðst og aldrei hefði verið veruleg hætta á ferðum fyrir fólkið. Sagði hann að þau hefðu verið hífð í land með krana sem þarna er og allt hefði það gengið vel. Hluti hópsins færi heim með flugi á föstudag en hin með Breka VE sem selur í Cuxhaven á mánudag. Haraldur sagði að þetta setti mikið strik í reikninginn hjá þeim. Fyrirhugað hefði verið að halda heim með skipið um helgina en nú væri ljóst að það yrði ekki næstu mánuðina en tók jafnframt fram að hann væri reyndar ekki fæddur bjartsýnismaður.

Morgunblaðið. 8 nóvember 1984.


1472. Klakkur VE 103 í Vestmannaeyjahöfn. Enn með framgálgann.            (C) Tryggvi Sigurðsson.

               
                Klakkur VE 103

29. marz sl. kom skuttogarinn Klakkur VE 103 til heimahafnar sinnar, Vestmannaeyja, í fyrsta sinn. Klakkur VE er byggður í Gdynia í Póllandi hjá Stocznia im Komuny Paryskiey (nýsmíði B 402/2) og er síðasti skuttogarinn í raðsmíði þriggja togara fyrir íslenzka aðila hjá umræddri stöð. Fyrr á þessu ári komu til landsins skuttogararnir Ólafur Jónsson GK og Bjarni Herjólfsson ÁR. Klakkur VE er í eigu samnefnds hlutafélags í Vestmannaeyjum. Skipstjóri á Klakk er Guðmundur Kjalan Jónsson og 1. vélstjóri Jón Sigurðsson. Framkvæmdastjóri útgerðarinnar er Arnar Sigmundsson. Klakkur VE er byggður í flokki Lloyds Register of Shipping og búinn til botnvörpu- og flotvörpuveiða. Mesta lengd skipsins er 52.05 m, breidd 10.30 m, dýpt að efra þilfari 6.96 m, dýpt að neðra þilfari 4.60 m. Lestarrými er 462 m3 og er lestin gerð fyrir kassa nema fremsti hluti hennar, sem er búin uppstillingu. Brennsluolíugeymar eru 190 m3 að stærð og ferskvatnsgeymar 55 m3 . Skipið mælist 488 brl og hefur skipaskrárnúmer 1472. Aðalvél er frá Sulzer, 2200 hö, tengd niðurfærslugír frá Renk og skiptiskrúfubúnaði frá Liaaen. Þrír rafalar eru drifnir af aðalvél um niðurfærslugír, tveir 130 KW jafnstraumsrafalar á sama öxli fyrir togvindur og einn 400 KVA, 3x400 V riðstraumsraf all fyrir rafkerfi skipsins. Hjálparvél er frá Caterpillar, 330 hö, sem knýr einn 250 KVA, 3x400 V riðstraumsrafal og einn 60 KW jafnstraumsrafal, vararafal fyrir togvindur. Eftir að skipið kom til landsins var sett í það 110 ha Lister hafnarljósavél með 88 KVA riðstraumsrafal. Stýrisvél er frá Hydroster, 6300 kgm snúningsvægi. Af öðrum vélabúnaði má nefna tvær skilvindur, tvær ræsiloftþjöppur, tankmælikerfi, ferskvatnsframleiðslutæki, COo-slökkvikerfi, rafknúnar dælusamstæður fyrir vökvaknúin búnað svo og tvær kæliþjöppur, fyrir lest og matvælageymslur. íbúðir eru fyrir samtals 16 menn. Á neðra þilfari eru fimm 2ja manna klefar og einn eins manns klefi, en á efra þilfari eru fimm eins manns klefar fyrir yfirmenn. íbúðir eru hitaðar upp með rafmagnsofnum. Vinnuþilfar er búið blóðgunarkerum, aðgerðarborðum færiböndum og þvottavél, svo og búnaði fyrir slóg og lifur. Í skipinu er 10 t Finsam ísvél og 20 m3 isgeymsla. Kæling í lest er með kælileiðslum. Vindur eru allar pólskar að undanskilinni flotvörpuvindu (Karmoy) og netsjárvindu (Brattvaag). Skipið er búið tveimur rafknúnum togvindum (splitvindum), rafknúinni hjálparvindu með sex tromlum og akkerisvindu sem einnig er rafknúin. Auk þess eru tvær vökvaknúnar hjálparvindur, tveir vökvaknúnir losunarkranar svo og áðurnefndar vindur, flotvörpuvinda og netsjárvinda.
Mesta lengd 52.05 m.
Lengd milli lóðlína 43.80 m.
Breidd 10.76 m.
Dýpt að efra þilfari 6.96 m.
Dýpt að neðra þilfari 4.60 m.
Djúprista (KVL) 4.40 m.
Eiginþyngd 905 tonn.
Særými (djúprista 4.58 m) 1170 tonn.
Burðarmagn (djúprista 4.58 m) 265 tonn.
Lestarrými 462 m 3.
Brennsluolíugeymar 190 m 3.
Sjókjölfestugeymir 7 m 3.
Ferskvatnsgeymar 55 m 3.
Ganghraði (reynslusigling) 14,4 sjómílur.
Togkraftur (bollard pull) 25 tonn.
Rúmlestatala 488 brl.
Skipaskrárnúmer 1472.

Ægir. 6 tbl. 1 apríl 1977.



08.09.2018 09:17

V. b. Óðinn GK 22.

Vélbáturinn Óðinn GK 22 var smíðaður í Frederikssund í Danmörku árið 1931 fyrir Guðmund Þórðarson útgerðarmann í Gerðum í Garði. Eik og fura. 22 brl. 76 ha. Tuxham vél. Ný vél (1942) 100 ha. Skandia vél. Báturinn fórst í róðri út af Garðskaga 12 febrúar árið 1944 með allri áhöfn, fimm mönnum.

 Óðinn GK 22 í Reykjavíkurhöfn. Til hægri má sjá í nafna hans, varðskipið Óðinn. Ljósmyndari óþekktur.

              Þrír vélbátar farast

Aðfaranótt laugardags 12. febrúar gerði aftakaveður af suðvestri. Flestir bátar úr verstöðvum frá Faxaflóa, Vestmannaeyjum og Hornafirði, höfðu róið um nóttina, og lentu margir bátar í hinum mesta hrakningi við að ná landi. Vélbátnum Ægir úr Garði, eign Finnboga Guðmundssonar, útgerðarmanns, hvolfdi út af Garðskaga og fór heila veltu yfir sig í sjónum. Reið brotsjór yfir skipið og braut allt ofan af því. Skipstjórinn, ásamt Sigurði Björnssyni, var í stýrishúsinu, er sjórinn reið yfir skipið. Tók Sigurð út. en skipstjórinn festist undir planka og bjargaðist þannig. Í lúkarnum voru þrír menn, og sakaði þá ekki. Komu þeir upp, eftir að báturinn hafði rétt sig við, en rétt í þeim svifum bar þar að m.b. ,.Jón Finnsson", skipstjóri Þorsteinn Jóhannesson, og tókst honum að bjarga þeim fjórum, sem eftir voru um borð, og fór með þá til Keflavíkur. Sigurður Björnsson, sem drukknaði, var frá Geirlandi í Sandgerði, sonur Björns Sigurðssonar, skipstjóra á Siglufirði. Hann var fæddur 27. maí 1917, kvæntur og átti 3 börn. "Björn II", frá Akranesi sökk á fiskimiðunum, er hann var ásamt öðrum bátum á leið til lands. Kom allt í einu mikill leki að bátnum og sáu skipverjar að hann myndi sökkva innan skamms. Náðu þeir sambandi við m.b. "Fylkir" frá Akranesi, skipstj. Njáll Þórðarson, tókst skipverjum af "Fylkir" að bjarga mönnunum fjórum, sem voru á "Birni II." en báturinn maraði í kafi síðast er sást til hans. v.b. "Ægir" rak síðar yfir bugtina og lenti í sandvík í landi jarðarinnar Ás í Melasveit. Frammastrið hékk við bátinn á reiðanum, veiðarfæri í lestinni, bolur bátsins, kjölur, stýri og skrúfa allt óbrotið. Þykir einstakt að bátinn skyldi reka gegnum skerjagarðinn án þess að saka og eru nú taldar góðar líkur á, að báturinn náist út. Í þessu sama veðri fórust tveir vélbátar frá Vestmannaeyjum og einn frá Gerðum. Vestmannaeyjabátarnir voru: "Freyr", VE 98, 14 smál., byggður í Færeyjum 1920. "Njörður", VE 220, 15 smál. byggður í Vestmannaeyjum 1920, eigandi beggja þessara báta var h.f. Fram í Vestmannaeyjum. Það er kunnugt að "Njörður" lagði lóðir sínar vestur frá Einidranga og sást það síðast til bátsins, að hann lagði af stað heimleiðis um hádegi á laugardag. Bjarghring hefir rekið á Landeyjarfjörum úr bátnum. "Freyr" lagði sínar lóðir norðvestur af Einidranga, ásamt öðrum báti. Hefir ekkert spurst til Freys síðan. Einum Vestmannaeyjabáti hlekktist á. Var það Ísleifur, VE 63, 30 smál., byggður í Reykjavík 1916. Reið mikill sjór yfir bátinn og skolaði öllu lauslegu af þiljum. Munaði litlu að báturinn færist. Sjómenn í Vestmannaeyjum telja laugardagsveðrið eitthvert versta sjóveður, sem Vestmannaeyjabátar hafa lent í lengi.
V.b. "Óðinn" GK 22 var byggður í Friðrikssundi 1931, var 22 smál. Eigendur firmað Guðmundur Þórðarson, Gerðum. Hann fór í róður á föstudagskvöldið, og hefir sennilega lagt línu sína djúpt í Miðnessjó. Þegar síðast sást til hans, rétt um kl. 12 á laugardag, var hann á þeim slóðum og "slóvaði" við bauju. Á Óðni voru þessir menn:
Geirmundur Þorbergsson, skipstjóri Bræðraborg, Garði, f. 10. sept. 1910, kvæntur, lætur eftir sig 3 börn.
Þorsteinn Pálsson, vélamaður, Sandgerði, f. 8. júní 1925, kvæntur, lætur eftir sig 4 börn.
Þórður Óskarsson, Gerðum, f. 16. sept. 1925, ókvæntur.
Tómas Árnason, frá Flatey á Skjálfanda. f. 28. sept. 1915, ókvæntur.
Sigurður Jónasson, frá Súðavík, f. 4. nóv. 1923, ókvæntur.
Auk þessara bátstapa með allri áhöfn, varð mikið um skemmdir á bátum, sem ýmist komust nauðulega að landi, sumir mikið brotnir, og allmikið var um að bátar brotnuðu við að reka á land. Veiðarfæratjón varð gífurlegt hjá bátaflotanum, og er talið að það muni nema hundruðum þúsunda króna.

Sjómannablaðið Víkingur. 3 tbl. 1 mars 1944.


03.09.2018 20:24

B. v. Hafstein ÍS 449. LCKG / TFND.

Botnvörpungurinn Hafstein ÍS 449 var smíðaður hjá Cochrane & Sons Ltd í Selby á Englandi árið 1919. Hét fyrst Michael Mcdonald og var í eigu breska flotans. 313 brl. 600 ha. 3 þennslu gufuvél. Seldur sama ár Hudson Brothers Ltd í Hull, fær nafnið Kanuck H 123. Togarinn var seldur h/f Græði á Flateyri árið 1925 og fær nafnið Hafstein ÍS 449. Kom til landsins 19 febrúar það ár. Árið 1935 er skráður eigandi Gnótt h/f á Flateyri. Seldur árið 1938 Gnótt h/f á Grundarfirði. Seldur 1939, h/f Mars í Hafnarfirði, fær nafnið Hafstein RE 156. Seldur í júlí 1944, Einari Einarssyni í Grindavík, hét Hafstein GK 363. Í október sama ár er Ólafur E Einarsson h/f í Keflavík eigandi skipsins. Selt h/f Vestra í Reykjavík árið 1945. Selt 1948 Díeselskipi h/f í Reykjavík. Selt sama dag Selvik p/f í Saurvogi í Færeyjum, hét Havstein VA 16. Togarinn var seldur í brotajárn til Danmerkur árið 1955 og rifinn í Odense sama ár.


B.v. Hafstein ÍS 449. Málverk.                                                                                         Málari J.B.


Botnvörpungurinn Hafstein ÍS 449.                                                          (C) Guðbjartur Ásgeirsson.

 Botnvörpungurinn Hafstein ÍS 449

"Hafstein" heitir nýr togari, sem Ísfirðingar hafa keypt í Englandi. Er hann kominn hingað. Skipið er nálega 140 fet á lengd og fjögurra ára gamalt. Skipinu verður haldið út hjeðan nú á vertíðinni, annars er heimilisfang þess á Flateyri við Önundarfjörð. Heitir fjelagið "Græðir," sem á skipið og er framkvæmdarstjóri þess Sigurjón Jónsson alþingismaður.

Morgunblaðið. 20 febrúar 1925.


01.09.2018 23:32

L. W. Haskell. Olíubátur.

Olíubáturinn L.W. Haskell var smíðaður hjá Osbourne, Graham & Co Ltd. North Hylton í Sunderland á Englandi árið 1915. 132 brl. (48 n.h.p. 1x4 cyl. 4SCSA díesel Engine single shaft 1 screw, smíðuð hjá L. Gardner & Sons í Canterbury á Englandi) Var í eigu Southern Oil Co Ltd í Manchester á Englandi, tók m.a. þátt í innrás bandamanna í Gallipoli á Ítalíu árið 1916. Haskell kom hingað til landsins á vegum Olíufélagsins hf árið 1950, en var aldrei skráður á Íslandi því íslensk lög heimiliðu ekki skipum eldri en 12 ára íslenska skráningu. Haskell var því skráður hjá Esso Export Ltd í London. Báturinn var notaður til að flytja olíu í togara og önnur skip í Reykjavíkurhöfn og fleiri höfnum við Faxaflóa og til birgðastöðvarinnar og Hvalstöðvarinnar í Hvalfirði. Haskell var hinsvegar lítið sjóskip og hæggengur og kom því að litlum notum í vondum veðrum. Endalok Haskells urðu þau að hann sökk út af Hvammsvík í Hvalfirði 4 júlí árið 1962. Var hann þá á leið til Hvalstöðvarinnar með um 200 tonn af svartolíu. Stuttu áður hafði Haskell tekið niðri á Laufagrunni, skammt undan Bakka á Kjalarnesi og sökk svo undan Hvammsvík í Hvalfirði eins og áður segir. Áhöfnin, þrír menn, björguðu sér á léttbáti til lands.


L. W. Haskell á Reykjavíkurhöfn.                                                                   Ljósmyndari óþekktur.

         Olíubátur sökk í Hvalfirði
  Áhöfnin bjargaðist í land á skektu

Olíubáturinn L. W Haskell sökk í gærdag út af Hvammsvík við Hvalfjörð. Á bátnum var þriggja manna áhöfn og björguðust mennirnir á land á báti. Haskell var að fara með fuel olíu til Hvalstöðvarinnar í Hvalfirði þegar þetta gerðist. Olíubáturinn L. W. Haskell kom hingað til lands fyrir allmörgum árum á vegum Olíufélagsins h f" en fékkst ekki skráður hér vegna þess að þá var hann orðinn eldri en tólf ára. Samkvæmt Íslenzkum lögum má ekki skrá hér skip, sem keypt eru gömul erlendis frá séu þau eldri en 12 ára. Haskell var því skráður í London. Öll björgunartæki á Haskell munu hafa verið samkvæmt íslenzkum reglugerðum, þó svo væri ekki skylt, þar eð skipið var skráð í Englandi.
Haskell sökk um hálf sex leytið í gærdag út af Hvammsvík í Hvalfirði. Hann var með 190 tonn af fuel olíu, sem átti að fara til Hvalstöðvarinnar. Talið er að skilrúm fremst í bátnum hafi brostið, og olía komist fram í hásetaklefann. Báturinn seig skyndilega að framan og stakkst svo í djúpið. Skipsmenn björguðust í land í Hvammsvík á skektu. Þar sem báturinn sökk mun vera um 20 faðma dýpi. Olíubáturinn Haskell var einkum notaður til þess að flytja olíu upp í Hvalfjörð og stundum til Hafnarfjarðar, einnig var hann mikið notaður við að setja olíu á skip hér í höfninni. Áður en Haskell var keyptur hingað mun hann hafa verið notaður til að flytja soyabaunir, og var ekki skipt um nafn á honum er hann kom hingað til lands. Skipstjóri á Haskell var Gunnar Magnússon. Alvarleg hætta steðjar að öllu fuglalífi á stóru svæði við Hvalfjörð komist eitthvað af olíunni sem var í Haskell upp á yfirborðið. 

Alþýðublaðið. 5 júlí 1962.


Olíubáturinn L. W. Haskell að dæla olíu á bandarískan kafbát í Reykjavíkurhöfn árið 1956.

 Tímanum og Olíufélaginu ber ekki        saman við skipaskrá Lloyds
    Segja Olíufélagið eiga Haskell       Lloyd segir eiganda í London farið              í kringum Íslenzk lög

Á forsíðu "Tímans" í gær er skýrt frá því að oliupramminn L.W. Haskell sé eign Olíufélagsins. Í viðtali við Mbl. í gær staðfesti Guðni Hannesson, fulltrúi hjá Olíufélaginu, að skipið væri eign félagsins. Kemur þetta ekki heim við það sem segir um skipið í Lloyd's Register of Shipping, sem skráir eiganda þess Esso Export Ltd. í London, en svo sem skýrt hefur verið frá var Haskell skrásett þar. Hinsvegar hefur skráning skipverja á Haskell farið fram hjá lögskráningu skipshafna hjá tollstjóraembættinu, og skyldutryggingar og önnur gjöld hafa verið innheimt hjá Olíufélaginu hf. Úr því að "Tíminn" segir, og Olíufélagið staðfestir, að það eigi skipið, hlýtur að vakna sú spurning hvenær það hefur verið keypt, hvað kaupverðið hafi verið og síðast en ekki sízt, hvort það hafi verið með leyfi gjaldeyrisyfirvaldanna að Olíufélagið keypti skipið? Hjálmar Bárðarson, skipaskoðunarstjóri, tjáði Mbl. í gær að Haskell hefði komið til Íslands um 1950, áður en hann tók við embætti skipaskoðunarstjóra. Skipið, sem er byggt 1915, var þá of gamalt til þess að skrásetja mætti það á Íslandi, en samkvæmt íslenzkum lögum má eigi flytja inn og skrásetja skip eldri en 12 ára. Þarf til slíks sérstök lög frá Alþingi, líkt og með hvalbátana og Hæring á sínum tíma. Haskell hefur því aldrei verið skrásettur hér, heldur í London. Skipaskoðunarstjóri sagði að hann hefði aldrei haft afskipti af Haskell, sökum þess að skipið var ekki skrásett hér. Lögskráning skipshafna í Reykjavík tjáði Mbl. í gær að áhöfnin á Haskell væri skrásett hér. Hefðu venjulegar skyldutryggingar og önnur gjöld, sem fara í gegnum lögskráninguna, verið innheimt hjá Olíufétaginu hf. Það hlýtur að teljast í hæsta máta kynlegt, hversu högum þessa skips hefur verið háttað. Eigi Olíufélagið skipið, eins og það og "Tíminn" segja, virðast kaupin á því að hafa farið fram á ólöglegan hátt. Þá var skipið of gamalt til þess að mega flytjast inn hér, og er það því skiljanlegt að látið hafi verið líta út sem Esso Export í London ætti það.

Morgunblaðið. 6 júlí 1962.

         Reyna að ná olíubrákinni

Um klukkan fjögur í fyrrinótt kom v.b. Leó aftur ofan úr Hvalfirði, en eins og sagt var frá í gær fór hann með kafara upp eftir, þangað sem flakið af olíuprammanum L.W. Haskell liggur. Þegar á staðinn kom, varð ekki vart við að olía bærist frá flakinu, og þrátt fyrir nákvæma rannsókn gat kafarinn ekki fundið nein merki leka. Hins vegar er talsverð olía komin í fjörðinn, og er talið fullvíst, að það sé sú olía, sem komst í lúkarinn. Ekki er vitað, hvort hann hefur fyllzt alveg, en gizkað er á, að í honum hafi mest rúmazt 15 tonn. Flakið stendur upp á endann í sjónum og er stefnið á kafi í botnleðjunni. Lúkarinn er nú fullur af sjó, og er reiknað með að þrýstingur sjávarins sporni við því, að meiri olía berist úr lestinni fram í lúkarinn og þaðan upp á yfirborðið. Olíufélagið leggur nú sem fyrr allt kapp á að sporna við skemmdum af völdum olíunnar. M. a. er verið að útbúa tvo báta, sem eiga að dæla upp olíuflekkjunum, sem enn fljóta um sjóinn. Ekki er vitað, hvort reynt verður að ná flakinu upp, en það liggur á 18 faðma dýpi.
Tíminn hafði í gær tal af Samsyni Samsonarsyni, bónda í Hvammsvík, en flakið liggur beint fyrir framan hjá honum, og spurði hann um tjón af völdum olíunnar. Sagðist hann ekki hafa gengið fjörur og kynnt sér málið rækilega, en hélt að olían væri víða um fjörðinn komin í fjöruborðið, og í fyrrakvöld kvaðst hann hafa séð æðarunga koma að landi, ataða í olíu og deyja. Kvað hann alvarlega horfa með æðarvarpið, því að líklegt mætti telja að flestir unganna dræpust og jafnvel eitthvað af fullorðnu líka, þótt það þyldi olíuna fremur. Á stríðsárunum, sagði hann, var mikil olía hér á firðinum og fuglinn lagðist svo að segja alveg frá, en nú var varpið aftur komið í samt horf og fyrir stríð. Loftur Bjarnason í Hvalveiðistöðinni sagði að olían væri veltandi þar í fjöruborðinu og framan við bryggjuna, enda munar um það að fá 200 tonn af svartolíu í fjörðinn, sagði hann og dró ekki af. Komið var að landi með hval í fyrrakvöld og sagði Loftur að þeir reyndu að þvo hann og ná af honum olíunni, en ekki kæmi í ljós fyrr en farið væri að bræða, hvort lýsið væri skemmt. "Við þorum ekki að hirða rengið, og varla kjötið heldur" sagði hann einnig og virtist svartsýnn.
Þá spurði Tíminn Þorbjörn í Borg, formann Dýraverndunarfélags Íslands, hvort þeir hefðu gert einhverjar ráðstafanir til þess að bjarga fuglinum, en hann sagði, að það mál hafi ekki verið rætt enn, en yrði líklega gert um helgina. Sagði honum þunglega hugur um, að nokkuð yrði gert að gagni.

Tíminn. 7 júlí 1962.



31.08.2018 19:52

Grimsbytogarinn Blackburn Rovers GY 706 í hrakningum við Austfirði.

Það er ekki í frásögur færandi að breskir togarar leituðu hafnar á Austfjörðum, öðru nær, þeir voru þar oft á tíðum daglegir gestir. Það var hinn 12 febrúar árið 1968 að breski togarinn Blackburn Rovers GY 706 var á leið á Íslandsmið. Ætlunin var að halda á miðin fyrir norðan og vestan land en kurr var í mörgum skipverjum með þá ákvörðun skipstjórans. Það var kannski ekki svo skrítið að svo væri, enda ekki nema nokkrir dagar síðan að tveir breskir togarar fórust við Ísland og sá þriðji strandaði við Snæfjallaströnd og fórust þar fjörutíu breskir sjómenn. Talið var, að á þessum tíma hafi bresku togararnir verið lítt haffærir og hvað þá á Íslandsmiðum og það um há vetur þegar allra veðra var von. Það voru nokkrir skipverjar á Blackburn Rovers sem vildu komast af skipinu hið fyrsta þrátt fyrir fortölur skipstjórans. Hann ákvað síðan að leita hafnar í Neskaupstað, en villtist hrappalega af leið og hélt inn á Mjóafjörð og ekki vildi betur til en að togarinn sigldi á bryggjuna í Brekkuþorpi með þeim afleiðingum að hún stórskemmdist. Mun togarinn hafa strandað tvívegis þar en komist hjálparlaust af strandstað í bæði skiptin. Sigldi þá togarinn út Mjóafjörðinn og náði loks til hafnar á Norðfirði þar sem fimm skipverjar voru settir á land. Mun hann einnig hafa strandað á Norðfirði áður en hann hélt til hafs, fimm skipverjum færri. Ekki fer sögum af frekari hrakningum skipverjanna á Blackburn Rovers í þessari veiðiferð þeirra á Íslandsmið í febrúar árið 1968.
Blackburn Rovers GY 706 var smíðaður hjá Goole Shipbuilding & Repairing Co Ltd í Goole á Englandi árið 1962. 439 brl. désel vél, stærð og gerð óþekkt. Smíðanúmer 535. Togarinn var í eigu Vendover Fishing Co Ltd í Grimsby. Var seldur til Kýpur árið 1987.


Grimsbytogarinn Blackburn Rovers GY 706.                                                       (C) James Cullen.


Blackburn Rovers GY 706 nýsmíðaður haustið 1962.                                                 James Cullen.

  Lenti í röngum firði, stórskemmdi
bryggju og strandaði þrisvar sinnum

Brezkur togari, Blackburn Rovers GY-706, lenti í talsverðum hrakningum á Austfjörðum í gær. Braut hann hafskipabryggju í Mjóafirði og er það mikið tjón og skipið tók niðri að minnsta kosti þrisvar sinnum, en losnaði af sjálfsdáðum. Verður að leggja fram tveggja milljóna króna tryggingu vegna bryggju skemmdanna, til að togarinn fái að halda úr höfn á Norðfirði, en þar er hann nú. Í dag rákust tveir brezkir togarar á út af Austfjörðum og er annar þeirra nú í höfn á Norðfirði. Blackburn Rovers var á leið á Íslandsmið frá Færeyjum, en þar var hann síðast í höfn í Klakksvík. Á leiðinni gerðu nokkrir af áhöfninni uppsteit. Fjórir hásetar og annar vélstjóri neituðu að fara með togaranum norður fyrir land til veiða, eða á þær slóðir sem brezku togararnir fórust ekki alls fyrir löngu. Vildu þessir menn komast af skipinu. Ætlaði skipstjórinn að láta þessa menn á land á Norðfirði, en hann villtist og lenti fyrst í Mjóafirði. Þegar komið var til hafnar þar tókst ekki betur til en togarinn sigldi á hafskipabryggjuna, sem er úr timbri, og stórskemmdi hana. Einnig tók togarinn niðri tvisvar sinnum í Mjóafirði. Hafskipabryggjan í Mjóafirði er byggð á staurum og var hún endurbyggð fyrir þremur árum síðan. Togainn sigldi á talsverðri ferð á bryggjuna og hangir nú hluti henna laus, er það um fimm sinnum fimm flatarmetrar af bryggjunni sem er laus. Einnig hefur það sem eftir stendur af bryggjunni skekkst. Hefur nú verið lögð fram fyrir rétti krafa um tveggja miljóna króna tryggingu vegna bryggjuskemdanna. Í Mjóafirði bað skipstjórinn um að fá lóðs til Norðfjarðar en hann var þar ekki fyrir hendi. Sigldi þá togarinn lóðslaus til Norðfjarðar og nú hitti hann á réttan fjörð og kom þangað um kl. 21. í gærkveldi. Var þegar settur sjóréttur yfir skipstjóranum vegna bryggjuskemmda í Mjóafirði. Skipstjórinn viðurkenndi strax að hafa valdið skemmdunum, enda hafði hann samband við menn í landi í Mjóafirði áður en lagt var þar úr höfn. Mjófirðingar telja að bryggjan sé ekki nothæf eins og er og krefjast að sett sé tveggja milljón króna trygging áður en togarinn heldur úr höfn. Munu skipverjarnir sem ekki vilja sigla lengur með togaranum verða settir á land, á Norðfirði. Áður en togarinn lagði að bryggju á Norðfirði kom hann við í fjörunni skammt fyrir sunnan bæinn.
Í dag varð árekstur milli tveggja brezkra togara út af Austfjörðum. Litlar skemmdir urðu á öðrum togaranum en hinn varð að leita hafnar á Norðfirði og verður gert við skemmdir hans þar.

Tíminn. 13 febrúar 1968.


28.08.2018 17:46

875. Ver KE 45.

Mótorbáturinn Ver KE 45 var smíðaður í Gilleleje í Danmörku árið 1934 fyrir Jón Guðmundsson útgerðarmann og fl. í Vestmannaeyjum. Hét fyrst Ver VE 318. Eik. 22 brl. 85 ha. Völund vél. Báturinn var seldur 1951, Karli Jónssyni í Sandgerði, hét Ver GK 45. Seldur 20 nóvember 1951, Erlendi Sigurðssyni, Sveinbirni Eiríkssyni og Þórólfi Sæmundssyni í Keflavík, hét Ver KE 45 frá árinu 1955. Ný vél (1959) 165 ha. GM díesel vél. Talinn ónýtur og tekinn af skrá 26 nóvember árið 1965.


875. Ver KE 45.                                                                                               (C) Snorri Snorrason.


875. Ver VE 318 í Vestmannaeyjahöfn.                        (C) Haraldur Guðjónsson.


Mótorbáturinn Ver KE 45. Líkan Gríms Karlssonar.                             (C) Þórhallur S Gjöveraa.

26.08.2018 10:42

Seglskipið Skandia frá Marstal í hrakningum.

Flutningaskipið Skandia frá Marstal í Danmörku lagði af stað frá Reykjavík hinn 25 janúar árið 1918  með saltfiskfarm frá hf Kveldúlfi í Reykjavík áleiðis til Spánar. Skipið fékk gott leiði suður á móts við Landsend á Englandi en lenti þá í miklu óveðri sem olli miklum skemmdum á skipinu. Tíu dögum síðar lenti Skandia í öðru óveðri og fékk á sig brotsjó sem braut nánast allt á þilfarinu, tvö möstur og bugspjótið og auk þess braut hann skjólborðin á bæði borð um mitt skipið. Skipverjar á Skandiu voru á hrakningum á Atlantshafi uns skipið náði landsýn út af Vík í Mýrdal eftir 52 sólarhringa hrakninga í hafi. Það var svo togarinn Njörður RE 36 sem dró Skandiu til hafnar í Vestmannaeyjum þar sem það lá um tíma. Skipið var svo dregið til Reykjavíkur og lagt við steinbryggjuna til viðgerðar. Svo illa var skipið útleikið eftir hremmingarnar að það lét ekki úr höfn í Reykjavík fyrr en í október það ár.
Skandia var smíðuð hjá Skibsbygmester Otto Hansen í Stubbeköbing í Danmörku árið 1902 fyrir B.R. Albert Hansen Petersen í Marstal í Danmörku. 183 brl. 103,7 ft. á lengd, 25,2 ft. á breidd og djúprista var 11 ft. Endalok Skandiu voru þau að það sigldi á tundurdufl hinn 5 júní árið 1940 og sökk. 6 skipverjar fórust.


Seglskipið Skandia í Reykjavíkurhöfn. Eins og sést á þessari ljósmynd er skipið vægast sagt illa útleikið, mastrið kubbast af og flest mölbrotið ofanþilja. Aftan við Skandiu sést í kútter Valtý RE 98. Hann fórst svo 2 árum síðar að talið er á Selvogsbanka með allri áhöfn, 30 mönnum. Talinn hafa lent í árekstri við færeyska kútterinn Kristine, því hvorugt skipið sást eftir 28 febrúar 1920.        Mynd úr safni mínu.


Seglskipið Skandia í hremmingunum á Atlantshafi. Portrett mynd eftir Hans Andersen Hansen sem var skipverji á Skandiu þessa örlagaríku ferð.                              (C) Kulturarvsstrelsen.

Ægilegur sjóhrakningur "Skandiu"                         af Marstal

Á þriðjudagskvöld var símað hingað, frá Vík í Mýrdal, að þaðan sæist seglskip, í nauðum statt og þyrfti hjálpar við. "Njörður", togari frá Reykjavík, var hjer staddur á leið til Englands. Hann brá við þegar að vitja skipsins og kom með það hingað á miðvikudagsmorgun. Var það flutt inn í Botninn svo nefndan, og liggur nú þar. Skipið heitir "Skandia", þrísigld skonorta frá Marstal í Danmörku. Skipshöfnin er dönsk, skipstjóri heitir Hansen. það var svo útleikið, er það kom, að á það vantaði tvö möstrin og bugspjótið. Skjólborðið var brotið báðu megin um alla miðju skipsins, báturinn farinn og allt aflaga, sem aflagast gat. Skipið var á leið til Spánar, með fiskifarm, sem það tók hjá hf. "Kvöldúlfi" í Reykjavík, alls um 300 smálestir. Skandia" ljet í haf frá Rvík í lok janúarmánaðar. Hafði góðan byr í vikutíma suður eftir Atlantshafi. þá gerði ofsastorm af útnorðri og fjekk skipið áföll stór, missti bátinn o. fl. Var þá komið á 52. gr. N. Br. og 31. gr. V. L., þ. e. suður á móts við Landsend á Englandi. Tíu dögum síðar gerði annað ofviðrið af útnorðri með ægilegum sjógangi. Tók skipið brotsjó einn svo mikinn að burt svifti möstrunum tveimur, bugspjótinu, skjólborðinu og einum skipverja; hann náðist þó aftur alheill eftir einn fjórðung stundar. Úr því tóku við sífeldir hrakningar. Enskt gufuskip hittu þeir fyrir sjer og vildi það bjarga þeim, en það tókst ekki, því að vjelin í því var biluð. Sáu þeir enska skipið um tíma á hrakningi skamt frá sjer, en vissu ekki hvað um það varð síðast. Síðan reistu þeir upp stöng nokkra í stað framsiglu, gerðu sjer seglbleðla eftir föngum og sigldu jafnan er tækt var. Fyrir nokkrum dögum sáu þeir danskt seglskip fara skamt frá sjer í vesturátt, hugðu það vera á leiðinni til Ameríku og báðust hjálpar með merkjum. En dólgurinn danski Ijet sem hann sæi ekki nauðsyn landa síns, og hjelt leiðar sinnar. Sigldu þeir nú enn og ætluðu að leita sjer bjargar á einhvern hátt, er þeir kæmu í nánd við  Ísland. Nokkru af farminum urðu þeir að kasta fyrir borð til þess að ljetta skipið. Vistir höfðu þeir nægar það sem til þurfti. Að síðustu var afráðið að leita lands í Vík í Mýrdal, og það fór sem áður segir, að þaðan voru boðin gerð hingað. Skipverjar voru furðu hressir eftir allan þennan hrakning er þeir komu hingað 52 dögum eftir að þeir ljetu í haf.

Skeggi. 22 tbl. 23 mars 1918.



25.08.2018 09:25

Hrönn GK 50.

Þilfarsbáturinn Hrönn GK 50 var smíðaður af Pétri Vigelund skipasmíð í Grindavík árið 1935 fyrir Einar G. Einarsson kaupmann og útgerðarmann í Garðhúsum í Grindavík. Eik og fura. 8 brl. 18 ha. Ford vél. Ný vél (1942) 25 ha. Gray díesel vél. Seldur 1945, Gísla Styff Ólasyni í Reykjavík, hét Hrönn RE 54. Seldur 27 júlí 1953, Sigurjóni Ó Gíslasyni í Reykjavík, hét Hrönn RE 259. Seldur 13 desember 1956, Sófusi Gjöveraa og sonum hans, Sófusi Gjöveraa yngri og Alexander Gjöveraa (afi, faðir minn og föðurbróðir) í Neskaupstað, hét þá Hrönn NK 63. Talinn ónýtur vegna fúa og tekinn af skrá haustið 1959.

Fyrstu vélbátarnir sem gerðir voru út frá Grindavík voru gamlir áttæringar sem breytt var, er vél var sett í þá. Síðan tóku Grindvíkingar að smíða vélbáta og um miðjan 4 áratuginn (1934-35) voru allmargir bátar smíðaðir í víkinni (Grindavík). Þeir stærstu voru þilfarsbátarnir Hrönn GK 50 og Stormur GK 144, eigandi, Árni Vilmundsson Löndum í Grindavík. Báðir voru þeir smíðaðir af Færeyingnum Pétri Vigelund. Þeir voru báðir 8 brl. að stærð og smíðaðir árið 1935.


Þilfarsbáturinn Hrönn GK 50.                                                                          (C) Einar G Einarsson.


Hrönn GK 50. Ég fæ ekki betur séð en að þeir hafi verið á síldveiðum þegar þessi mynd er tekin. Fæ ekki betur séð en að það sé síldarnót aftan við stýrishúsið.          (C) Einar Einarsson.

          Bátasmíði í Grindavík.

Pétur Vigelund er, nú að lúka við smíði í Grindavík á vjelbát með þilfari, fyrir Einar yngra Einarsson frá Garðhúsum. Annan bát hefir Vigelund í smíðum og byrjar bráðum á þeim þriðja. Útgerðin í Grindavík er að breytast, því að eftir að bryggjan kom er hægt að hafa þar stærri báta og betur útbúna báta en áður var. Nú er t. d. verið að setja þilfar í einn trillubátinn og verður sennilega sett í fleiri báta. Nýlega hefir nýr bátur bæst í flotann í Grindavík, eigandi Karl Guðmundsson. Þessi bátur er smíðaður hjer í Reykjavík, er með stýrishúsi, og vjelahúsi. Í honum er 12-15 hestafla Scandiavjel. Báturinn var rjettar 7 stundir á leiðinni hjeðan til Grindavíkur.

Morgunblaðið. 17 október 1934.



           Bát rak á land í óveðri

28.-29. marz rak vélbátinn »Hrönn«, eign verzlunar Einars G. Einarssonar, á land í Grindavík og brotnaði, en við bátinn hefur verið gert.

Ægir. 1 maí 1935.


24.08.2018 10:14

Von VE 279.

Mótorbáturinn Von VE 279 var smíðaður í (Álasundi ?) í Noregi árið 1919. Eik og fura. 26 brl. 60 ha. Finnoy vél. Hét áður Dönning . Eigendur voru Vigfús Jónsson, Guðmundur Vigfússon, Jón Vigfússon og Ingi Kristmannsson í Vestmannaeyjum frá 1928. Keyptur það ár frá Noregi. Ný vél (1935) 80 ha. Skandía vél. Seldur 15 nóvember 1944, Svavari Víglundssyni útgerðarmanni í Neskaupstað, hét Von NK 93. Svavar flutti til Hafnarfjarðar árið 1952, sama nafn og númer. Talinn ónýtur og tekinn af skrá og rifinn árið 1955.

26 ágúst árið 1939 var í síðasta sinn farið til súlna í Eldey og mátti þá litlu muna að slys hlytist af. Björguðust þá sjö menn sem í eyjuna fóru á síðustu stundu. Það voru þrettán Vestmannaeyingar sem fóru þessa ferð á mótorbátnum Von VE 279. Það má lesa um þetta björgunarafrek í Eldey í þrautgóðir á raunastund ll bindi, bls. 94.


Von VE 279 í Vestmannaeyjahöfn.                                                                  Ljósmyndari óþekktur.


Von NK 93 á Norðfirði sumarið 1944.                                   (C) Björn Björnsson.

21.08.2018 10:10

E. s. Vaagen. JLKW.

Eimskipið Vaagen var smíðað hjá Akers Mekaniske Verksted A/S í Kristianiu (Osló) í Noregi árið 1872 fyrir Jonassen & Gabrielsen í Stavanger í Noregi. Járn. 201 brl. 125 ha. 2 þennslu gufuvél, smíðuð hjá Akers Mekaniske Verksted. Smíðanúmer 67. Árið 1889 er G. C. Gabrielsen í Stavanger einn eigandi Vaagen. Ottó Wathne stórkaupmaður á Seyðisfirði tók Vaagen á leigu árið 1888 og keypti það síðan í apríl árið 1896 ásamt bróður sínum, Tönnes Wathne sem var svo skipstjóri á Vaagen um tíma. Skipið var skráð í Stavanger. Vaagen var í áætlunarferðum frá Kaupmannahöfn til Stavanger og einnig til Björgvin. Þaðan fór skipið beint til Berufjarðar og síðan um verslunarstaðina á Norðausturlandi til Akureyrar. Árið 1901 var síðasta árið sem Vaagen var í Íslandsferðum á þeirra vegum, því að Ottó Wathnes erfingjar seldu skipið það ár, Jens Gran & Sön í Bergen. Árið 1904 er Vaagen komið í eigu Einars Gran og fl. í Bergen. Selt 4 janúar 1915, Martin Egeland í Stavanger og Bergen. Skipið strandaði við Longstone eyjar (Farne islands) við norðaustur strönd Englands og eyðilagðist. Var Vaagen þá á leið frá Leith í Skotlandi til Dunkerque í Frakklandi með kolafarm.


Gufuskipið "Vaagen" á Eyrarbakkahöfn.                            (C) Oline Lefolii / Byggðasafn Árnesinga.

Málverk af S.S. Vaagen.                                                                 (C) Stavanger maritime museum.

               Ottó Wathne og                              járngufuskipið "Vaagen"

Landssjóði var það ofvaxið áleit þingið í sumar að leigja skip til strandferða hjer við land. En norskur kaupmaður einn á Austfjörðum, Otto Wathne , og ekki auðugur nema í meðallagi, hefir gert það ár eptir ár einsamall. Hann hefir í þetta sinn leigt gufuskipið »Vaagen« árlangt, bæði til milliferða hjer innanlands og til Noregs, Færeyja og Skotlands, styrklaust af almannafje. Hann mundi ekki gera það ár eptir ár, ef hann hefði stórskaða af því. Þar að auki hafði hann annað gufuskip á leigu í sumar 2-3 mánuði. Leyndardómurinn er sá, að maðurinn er óíslenzkur að áræði og framtakssemi.

Ísafold. 30 september 1891.

     Ottó Wathne kaupir "Vaagen"

Austri segir að Ottó Wathne muni búinn að kaupa gufuskipið "Vaagen" fyrir 28.000 krónur.

Heimskringla. 9 apríl 1896.


20.08.2018 18:42

Ingólfur Arnarson RE 19. TFEQ.

Vélskipið Ingólfur Arnarson RE 19 var smíðaður í Marstrand í Svíþjóð árið 1946 fyrir Ágúst Snæbjarnarson hf í Reykjavík. 91 brl. 260 ha. Polar díesel vél. Kom fyrst til heimahafnar sinnar, Reykjavíkur hinn 30 júli sama ár. Skipið strandaði niður af Ragnheiðarstöðum, vestan við Þjórsárósa 14 mars árið 1950. Áhöfninni, 11 mönnum, var bjargað af björgunarsveitarmönnum frá Stokkseyri. Skipið eyðilagðist á strandstað.


Vélskipið Ingólfur Arnarson RE 19.                                                              Mynd úr Íslensk skip.

         Ingólfur Arnarson RE 19

Nýr bátur frá Svíþjóð kom til Reykjavíkur í gær. Hefir hann verið nefndur Ingólfur Arnarson RE 19. Báturinn er 91 smálest að stærð og var verð hans um 500 þúsund krónur. Ágúst Snæbjarnarson hf í Reykjavík er eigandi bátsins.

Vísir. 31 júlí 1946.

         Síldveiðiskip aðstoðuð

Hinn 13. þ. m. varð mb "Ingólfur Arnarson", RE 19, fyrir vjelarbilun upp í Hvalfirði, er hann var að síldveiðum þar og hafði 800 mál síldar innanborðs. Bað skipstjórinn, Ágúst Snæbjarnarsson, um aðstoð, og dró varðbáturinn "Faxaborg" "Ingólf" til Reykjavíkur. Hinn 18. þ. m. brotnaði stýri á mb "Farsæli" AK 59, er hann var að síldveiðum í Hvalfirði, og hafði 550 mál síldar innanborðs. Bað skipstjórinn, Jóhann Guðjónsson, um aðstoð, og dró varð báturinn "Faxaborg" "Farsæl" til Reykjavíkur.

Morgunblaðið. 21 febrúar 1948.

        Björgun skipshafnarinnar                   á Ingólfi Arnarsyni gekk vel
    Dýptarmælirinn sýndi 20 faða dýpi, skömmu                            áður en báturinn strandaði

Björgun skipbrotsmanna af vjelbátnum Ingólfi Arnarsyni, sem strandaði í fyrrinótt, gekk mjög greiðlega. Tíu menn voru á bátnum, og bjargaði björgunarsveitin frá Stokkseyri þeim öllum, og var björgunarstarfinu lokið eftir um fjórar klukkustundir. Báturinn er talinn ónýtur. Ingólfur Arnarson strandaði ekki við Knarrarósvita, eins og talið var í fyrstu, heldur skammt frá Ragnheiðarstöðum, sem eru um fimm kílómetrum fyrir austan vitann. Björgunarsveitin sem Helgi Sigurðsson stjórnar, fór á strandstað í þremur bílum. Við Loftstaðahól var numið staðar og gengið þar upp, til að skyggnast eftir hinum strandaða báti. Sáu menn hvar hann lá, og að því er virtist, alllangt frá landi, skipbrotsmenn höfðu kynnt bál á hvalbak. Var nú haldið, eins og leið liggur að Ragnheiðarstöðum, og síðar fram sandinn, sem var greiður yfirferðar, vegna þess hve frosinn hann var. Klukkan mun hafa verið um þrjú, þegar komið var niður í fjöruna. Snjeri báturinn stefni að landi og voru um 200 metrar út að honum. Undirbúningur að sjálfu björgunarstarfinu gekk vel, og fyrsta björgunarlínan hæfði skipið. Hófst þá skömmu síðar björgun mannana. Vegna þess hve langt var út í skipið slakknaði svo á línunni, er mennirnir voru dregnir í land í björgunarstólnum, að hver einasti þeirra fór á kaf í sjóinn. Skipstjórinn, Ágúst Snæbjarnarson, yfirgaf síðastur skip sitt, nokkru fyrir klukkan átta. Á strandstað var upphitaður bíll er mönnunum var hjúkrað í eftir þörfum. Enginn þeirra var meiddur en kalt var þeim orðið enda talsvert frost Skipbrotsmönnunum mun öllum hafa tekist að bjarga einhverju af fatnaði sínum og var hann dreginn í land í björgunarstólnum.
Brim var nokkurt, og tilgangslaust að ætla sjer að setja bát á flot. Það varð skipbrotsmönnum þessum til lífs, að þeir skyldu bíða björgunarsveitarinnar í skipinu. Stokkseyringar telja ekki líkur til þess, að Ingólfi Arnarsyni verði bjargað. Báturinn liggur á skeri, og er botn hans nokkuð brotinn. Skipstjóri var enn þar eystra í gærkveldi, og nokkrir af mönnum hans. Á vjelbátnum voru þessir menn:
Ágúst Snæbjarnarson skipstjóri. Laugaveg 135,
Sveinn Magnússon stýrimaður, Skipasundi 17,
Jón Jónasson 1. vjelstjóri, Mávahlíð 9,
Hilmar Valdimarsson 2. vjelstjóri, Kamp Knox G-6,
Jóhann Í. Guðmundsson matsveinn, Lindargötu 63,
Halldór Karlsson háseti, Hofteigi 6,
Guðjón Einarsson háseti, frá Moldnúpi Rangárvallasýslu
Ágúst Steindórsson, háseti Ási í Hrunamannahreppi
Björn Jónsson, háseti, Hofsósi,
Magnús Jónsson háseti, Höfðaborg 51 
Björgvin Guðmundsson, háseti, frá Hólmavík.
Skipbrotsmenn hafa skýrt svo frá, að þeir hafi verið á siglingu er báturinn strandaði, og hafi dýptarmælirinn sýnt 20 faðma dýpi, rjett í þann mund er báturinn strandaði.

Morgunblaðið. 15 mars 1950.


18.08.2018 10:13

S. t. Marconi H 777.

Botnvörpungurinn Marconi H 777 var smíðaður hjá Cook Welton & Gemmell Ltd í Beverley á Englandi árið 1903. 261 brl. 70 n.h.p. (400 ha ?)  þriggja þjöppu gufuvél, smíðuð hjá C.D. Holmes & Co Ltd í Hull. Smíðanúmer 36. Eigandi var Francis & Thomas Ross Ltd í Hull frá sama ári. Skipið var 130 ft á lengd, 22 ft á breidd og djúprista var 12 ft. Togarinn strandaði við Hofsnes í Öræfum 6 mars árið 1909. Áhöfninni, 18 mönnum var bjargað í land af Öræfingum. Það þótti nýlunda að á þessum togara voru fimm ungir íslendingar sem höfðu ráðið sig á skipið til að læra vinnubrögð á togurum. Marconi varð ekki bjargað. 


Hulltogarinn Marconi H 777 á strandstað í Öræfum.                                    Ljósmyndari óþekktur.


Trollið tekið á Marconi H 777.                                                                        (C) Steve Goodhand.


Skipverjar á Marconi með stórlúðu í þessu holi.                                             (C) Steve Goodhand.


Skipverjar í aðgerð. Virðist vænn fiskur hjá þeim.                            (C) Steve Goodhand.


Marconi H 777 í Reykjavíkurhöfn. Esjan er greinileg í baksýn.                     (C) Steve Goodhand.

                   Skipströnd

Tveir útlendir botnvörpungar hafa strandað í Skaftafellssýslu snemma í þessum mánuði. Öðru strandinu olli ásigling annars botnvörpungs, braut hann gat á skipið, svo það varð að hleypa til lands á Hvolsfjöru í Mýrdal. Það skip var þýzkt og hét Brandenburg. Einn maður druknaði af því skipi, en 11 björguðust.
Hitt skipið var enskt og hét Marconi, Það strandaði fram undan Fagurhólsmýri í Öræfum. Þar björguðust allir mennirnir, 18, og eru 5 af þeim íslendingar.
Enn strandaði botnvörpungur 18. þ. m. við Fossfjöru á Síðu. Menn björguðust.

Fjallkonan. 11 tbl. 27 mars 1909.


Flettingar í dag: 397
Gestir í dag: 83
Flettingar í gær: 464
Gestir í gær: 122
Samtals flettingar: 1517179
Samtals gestir: 410633
Tölur uppfærðar: 18.8.2019 12:47:26