Færslur: 2016 Janúar

17.01.2016 09:51

Gufuvélin úr Línuveiðaranum Sigríði RE 22.

Gufuvélin úr Sigríði RE 22 var smíðuð hjá Storvik Mekanik Verksted Bremsnes við Kristianssund í Noregi árið 1917. 242 ha. 3 þjöppu vél. Sigríður var einnig smíðuð hjá Storvik Mekanik Verksted í Bremsnes árið 1919. hét fyrst Samnöen. 149 brl. Firmað Geir & Th Thorsteinsson kaupir skipið 1925, hét Þorsteinn RE 22. Selt h/f Smára í Reykjavík 1927, fær þá nafnið Sigríður RE 22. Skipið var svo selt Óskari Halldórssyni, s/f Jarlinum og Ólafi Óskarssyni í janúar 1944, hét þá Sigríður GK 21. Selt í mars 1946, Hlutafélaginu Sigríði í Grundarfirði, hét Sigríður SH 97. Selt í apríl 1954 Keili h/f í Reykjavík, hét Sigríður RE 269. Selt í júní 1955, Skafta Jónssyni á Akureyri. Árið 1956 var sett í skipið 440 ha. Mias dísel vél (árg. 1935). Í maí 1956 var Fiskveiðasjóður Íslands skráður eigandi. Selt í júní 1957, Rún h/f í Bolungarvík, skipið hét Særún ÍS 6. Talið ónýtt og tekið af skrá árið 1966. Gufuvélin úr Sigríði er á Sjóminjasafninu Víkinni á Grandagarði í Reykjavík.


Gufuvélin úr Sigríði. Hún er 8,5 tonn að þyngd.                              (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

Vélin úr Sigríði RE 22.                                  (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

Gangverkið.                                                (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

 
Sigríður RE 22 á síldveiðum.                                                                     Ljósmyndari óþekktur.


Sigríður RE 22 á leið til síldveiða árið 1939.                                               Ljósmyndari óþekktur.  

16.01.2016 08:52

1578. Ottó N Þorláksson RE 203. TFAI.

Ottó N Þorláksson RE 203 var smíðaður hjá Stálvík h/f í Garðabæ árið 1981 fyrir Bæjarútgerð Reykjavíkur. 485 brl. 2.400 ha. MaK díesel vél. Togarinn er gerður út af H.B.Granda h/f í Reykjavík í dag. Þessa myndasyrpu hér að neðan tók ég af togaranum í september síðastliðnum þegar hann hélt til veiða. 
























                                                                                                    (C) Myndir: Þórhallur S Gjöveraa.

Hér fyrir neðan er grein úr Ægi, 74 árgangi 1981. 7 tölublaði.;

Nýr skuttogari, m/s Otto N Þorláksson RE- 203, bættist við fiskiskipastól landsmanna 6. júní s.l. Skipið er smíðað hjá Stálvík h/f í Garðabo og er smíðanúmer 28 hjá stöðinni. Þetta er fimmti skuttogarinn sem Stálvík h/f smíðar, en áður hefur stöðin afhent Stálvík SI (fyrsti skuttogarinn smíðaður innanlands), Runólf SH, Elínu Þorbjarnardóttur IS og Arinbjörn RE. Skipið, sem er hannað hjá Stálvík h/f, er stærsti skuttogari sem smíðaður hefur verið hér á landi og er jafnframt stærsti skuttogarinn af minni gerð (undir 500 brl.J, sem smíðaður hefur verið fyrir íslendinga. Af nýjungum um borð má nefna átaksjöfnunarbúnað fyrir rafknúnar togvindur (spiittvindur) en hliðstæður búnaður er hins vegar í skuttogurum hérlendis, sem búnir eru vökvaknúnum togvindum. Í Kolbeinsey ÞH, sem afhent var f maí s.l. (sjá 6. tbl. '81) og einnig er búin rafknúnum togvindum er hliðstæður búnaður frá öðrum framleiðanda. Einnig má nefna að staðsetning togvindna er frábrugðin því sem tíðkast, þegar um splittvindur er að ræða, þar sem þær eru einni hæð ofar, þ.e. ásíðuhúsum aftantil á togþilfari, en ekki á sjálfu togþilfarinu. Otto N Þorláksson RE er í eigu Bæjarútgerðar Reykjavíkur og er þetta sjötti skuttogarinn í eigu B. Ú.R., en fyrir eru: þrír spænskir skuttogarar af stærri gerð, þ.e. Bjarni Benediktsson, Ingólfur Arnarson og Snorri Sturluson; Hjörleifur (áður Freyja RE), skuttogari af minni gerð sem keyptur var þriggja ára til landsins; og Jón Baldvinsson, skuttogari af minni gerð, sem smíðaður var í Portúgal á s.l. ári. Skipstjóri á Otto N Þorlákssyni RE er Magnús Ingólfsson og 1. vélstjóri Þórður Guðlaugsson. Framkvæmdastjóri útgerðar er Marteinn Jónasson.



15.01.2016 22:34

Reykjavíkurhöfn í gær.

Það var fallegt veðrið í höfuðborginni í gær þó að kalt væri. Höfnin skartaði sínu fallegasta í sólarglætunni sem staldraði stutt við að þessu sinni en daginn er sem betur fer farið að lengja og áður en maður veit af, er komið vor. Myndirnar hér að neðan tók ég á göngu minni um höfnina í gær.


Togarar H.B. Granda h/f að landa afla sínum út í Örfirisey.                   (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


Varðskipin Ægir og Týr við Faxagarð.                                                 (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


1360. Kleifaberg RE 70. ex Engey RE 1. Verið er að klára að mála togarann sem liggur hér við miðbakkann  og senn mun hann halda til veiða. Þetta skip bar mesta aflaverðmæti á land af Íslenskum skipum, tæplega 3,7 milljarðar og var aflinn rúm 10.þús tonn.                                        (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.



                                                                              

14.01.2016 22:01

Bátalíkön.

Við Íslendingar höfum ekki verið duglegir að vernda gömul skip eða báta. Reyndar mjög lítið og það litla sem hefur verið tekið til haga hefur lítið sem ekkert viðhald fengið. Ég nefni sem dæmi Byggðasafnið að Görðum á Akranesi, bátarnir þar og kútter Sigurfari eru einn fúahaugur sem erfitt væri eða orðið of seint að bjarga. En sem betur fer eigum við mikið af líkönum allsskonar, s.s. togurum, flutningaskipum bátum og margt fleira. Þessar myndir hér að neðan eru úr safni Hauks Sigtryggs Valdimarssonar á Dalvík. Einstaklega falleg handverk og alltaf gaman að skoða fallega báta.


Björgvin EA 565. ex EA 389. Smíðaður á Akureyri 1923. 9 brl. 25 ha. Samson vél. Bárnum var siglt í strand í Hrísey út af leka 14 september 1960. Einn maður var á bátnum og bjargaðist hann á sundi til lands.


Bris EA 404. Smíðaður í Noregi árið 1905. 48 brl. 40 ha. Gideon vél. Báturinn strandaði og eyðilagðist í október 1950.


Guðbjörg ÍS 14. TFUV. Smíðuð á Ísafirði árið 1956. 47 brl. 220 ha. General Motors vél. Bátinn rak á land í Þorlákshöfn, 26 janúar 1964 og eyðilagðist. Hann hét þá Hrönn ÁR 21.

                                                                                   (C) Myndir: Haukur Sigtryggur Valdimarsson.

13.01.2016 23:24

Cape Race. Rannsóknarskip.

Cape Race var smíðaður hjá Shipyard of George T Davie & Sons í Quebec í Kanada árið 1963 sem djúpsjávartogari sem stundaði veiðar við Labrador og á miðunum við Nýfundnaland. Hann var gerður út frá Halifax á Nýfundnalandi. Er í dag rannsóknar og farþegaskip á norðurslóðum. Skipið er 110 ft á lengd og er með 3.512 ha. Caterpillar vél (1996). Skipið getur siglt um 7.000 mílur án þess að taka olíu. Skipið er skráð í New York. Cape Race er búinn að liggja í Sundahöfn síðan í september. Lítið annað veit ég um þetta skip.


Cape Race í Sundahöfn.                                                                   (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


Cape Race.                                                                                      (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


Cape Race á þurru í New York.                                                                  Mynd af mvcaperace.com


12.01.2016 20:44

1137. Barði NK 120. TFTS.

1137. Barði NK 120. TFTS. Smíðaður hjá Ateliers et Chantters de la Manghe í Frakklandi árið 1967. 328 brl. 1200 ha. Deutz díesel vél. Hét áður Mausson LR 5207 frá La Rochelle í Frakklandi. Fyrsti skuttogarinn í eigu Síldarvinnslunnar h/f í Neskaupstað, kom fyrst til heimahafnar, 14 desember 1970. Togarinn hóf veiðar 11 febrúar árið 1971 og þar með var hin eiginlega skuttogaraöld Íslendinga hafin. Barði var seldur til Frakklands, 24 október 1979. Hét svo þar Boullonais BL 463291.


Barði NK 120 í Norðfjarðarhöfn.                                                    (C) Mynd: Guðmundur Sveinsson.


Mousson LR 5207 frá La Rochelle.                                               (C) Mynd: Óskar Franz Óskarsson.


Boullonais BL 463291 ex 1137. Barði NK 120.                              (C) Mynd: Óskar Franz Óskarsson.

11.01.2016 17:35

187. Keilir GK 3. TFLK.

Keilir GK 3 var smíðaður í Þýskalandi árið 1950. 639 brl. 800 ha. 3 þjöppu gufuvél. Eigandi var Ásfjall h/f í Hafnarfirði frá nóvember árið 1959. Seldur 14 desember 1961, Mars h/f í Reykjavík, hét hjá þeim Síríus RE 16. Togarinn var seldur í brotajárn og tekinn af skrá í ágúst 1969.


Keilir GK 3 í Reykjavíkurhöfn.                                                                          Ljósmyndari óþekktur.


Keilir GK 3.                                                                                                     Ljósmyndari óþekktur.

Hér fyrir neðan eru tvær greinar sem komu í morgunblaðinu, önnur þeirra er frá 20 nóvember 1959 og segir frá komu togarans til heimahafnar, Hafnarfjarðar í fyrsta sinn. Hin greinin er frá vorinu 1962, eftir að togarinn er kominn í eigu Tryggva Ófeigssonar.;
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Í fyrrakvöld kom hingað til bæjarins hinn nýi togari, sem Axel Kristjánsson hefur keypt frá Þýzkalandi. Heitir hann Keilir, og hefur einkennisstafina GK 3. Togarinn, sem er 640 brúttólestir, og byggður árið 1950, er keyptur hingað frá Bremerhaven, en þar fóru fram á honum margvíslegar lagfæringar og endurbætur. Sagði Þorsteinn Auðunsson, sem sigldi Keili heim, og verður með hann fyrst um sinn, að togarmenn í Bremerhaven hefðu kallað Keili 1957 "model", svo miklar og gagngerðar endurbætur hefðu fram farið á honum, áður en hann var afhentur hinum nýju eigendum. Kvað hann bezta veður hafa verið á heimleiðinni, en þrátt fyrir það, gæti hann fullyrt, að togarinn væri hið bezta sjóskip. Keilir er að stærð eins og minni togararnir hér, en lestarrými er allmiklu meira, og mun hann taka eins mikið fiskmagn og stærri togarar, svo sem Júní. Hann er olíukyntur og er með skiptiskrúfu, sá eini íslenzkra togara. Þá hefir hann rafmagnsdrifið stýri og að sjálfsögðu öll helztu siglingatæki, svo sem gyro-áttavita. Keilir gengur að meðaltali 10,5 sjóm. í honum eru vistarverur með ágætum, rúmgóðar og bjartar.                             

                                                                                           morgunblaðið, 20 nóvember 1959.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Togarinn Keilir, sem Tryggvi Ófeigsson keypti fyrir nokkrum mánuðum, hefur nú fengið nýtt nafn, og heitir Sirius RE 16. Hann lá í gær við Ingólfsgarð í Reykjavíkurhöfn, nýkominn úr fjögurra mánaða viðgerð á vél og katli, sem gerð var í Hafnarfirði. Tryggvi Ófeigsson tjáði blaðinu í gær að Sirius mundi fara í síldarflutninga, þegar hann fær leyfi til að landa í Þýzkalandi. í fyrradag fór Pétur Halldórsson af stað til Þýzkalands með síld og í gær átti Gylfi að fara með síld þangað.

                                                                                          morgunblaðið á útmánuðum árið 1962.

10.01.2016 09:47

1376. Ver AK 200. TFRD.

Ver AK 200 var smíðaður hjá Komuny Paryskiej í Gdynia í Póllandi árið 1974 fyrir Útgerðarfélagið Krossvík h/f á Akranesi. 865 brl. 3.000 ha. Sulzer Zgoda díesel vél. 2.208 Kw. Skipið var leigt til Landhelgisgæslunnar til gæslustarfa í apríl 1976. Seldur Samherja h/f í Grindavík, 9 desember 1976, hét þá Jón Dan GK 141. Seldur í janúar 1981 Bæjarútgerð Hafnarfjarðar h/f, hét hjá þeim Apríl HF 347. Seldur Hvaleyri h/f í Hafnarfirði, 16 maí 1986, hét Víðir HF 201. Seldur Samherja h/f á Akureyri, 27 desember 1990, hét þar Víðir EA 910. Skipið var lengt 1991 og breytt í frystiskip árið 1992. Togarinn var seldur til Noregs árið 2008. Seldur í brotajárn til Greena í Danmörku og rifinn þar seinna sama ár.

1376. Ver AK 200.                                                                            (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


1376. Jón Dan GK 141.                                                                      (C) Mynd: Heiðar Marteinsson.

1376. Apríl HF 347.                                                              (C) Mynd: Brimbarinn-Vigfús Markússon.

1376. Víðir EA 910.                                                                               (C) Mynd: Bjarni Baldursson.

Hér fyrir neðan koma nokkrar greinar úr dagblöðum og tímaritum sem fjalla að nokkru um sögu þessa skips. Greinarnar eru svohljóðandi.;

21. júní s.l. kom skuttogarinn Ver AK 200 til heimahafnar í fyrsta sinn. Þetta er 2. skuttogarinn, sem Akurnesingar eignast, en fyrsti skuttogarinn, sem þangað kom, var Krossvík AK 300. Ver AK er eign Krossvíkur h.f., en það fyrirtæki á einnig skuttogarann Krossvík AK. Skuttogarinn Ver AK er smíðaður í Póllandi hjá Gdynia Shipyard og er 4. í röðinni af þeim 5 skuttogurum, sem samið var um smíði á í Póllandi á sínum tíma. Fyrsti skuttogarinn í þessari raðsmíði var Engey RE 1, sem lýst er í 10. tbl. Ægis 1974. Ver AK er að öllu leyti eins og Engey RE, nema hvað hluti af lest skipsins er útbúinn fyrir fiskikassa og í skipinu er ísvél og ísdreifikerfi, sem ekki er í þremur fyrstu. Auk þess er tækjabúnaður í stýrishúsi talsvert frábrugðinn þeim tækjabúnaði, sem er í Engey RE. ísvél er frá Finsam, gerð FIP-10IM 22S, afköst 10 tonn á sólarhring. ísvélin er staðsett bakborðsmegin á vinnu- þilfari, aftan við matvælageymslur. ísgeymsla er bakborðsmegin í lest skipsins. í lest er blásturkerfi til dreyfingar á ísnum. Helztu tæki í stýrishúsi eru: Ratsjá: Kelvin Hughes, gerð 19/12 CS 64 sml. Ratsjá: Kelvin Hughes, gerð 18/12 X, 64 sml. Miðunarstöð: Taiyo TD-A 120. Loran: Mieco 6811. Loran: Simrad LC, sjálfvirkur Loran C. Gyroáttaviti: Anschiitz. Sjálfstýring: Anschútz. Vegmælir: Jungner Sallog, Sal-24. Dýptarmælir: Simrad EK 38. Dýptarmælir: Sim Asdik: Simrad SK3. Netsjá: Simrad FB 2 (kapaltæki) með EX sjálfrita og FI "Trálvakt". Örbylgjustöð: Elektromekano SM 63. Veðurkortamóttakari: Taiyo TF-786. í klefa loftskeytamanns eru öll þau fjarskiptatæki, sem krafist er í skipum yfir 500 brl. Tækin eru frá Elektromekano. Talstöð (fyrir langbylgju og miðbylgju) er hins vegar frá Kelvin Hughes, gerð Pentland Alpha 400 W, S.S.B. Skipstjóri á Ver AK er Teitur Magnússon og 1. vélstjóri Aðalsteinn Örnólfsson. Framkvæmdastjóri útgerðarinnar er Kristján Kristjánsson.

                                                                            Úr tímaritinu Ægi, 67 árgangur 1974, 13 tölublað.


Ver í þjónustu Landhelgisgæzlunnar - gæti jafnvel farið til gæzlustarfa um næstu helgi, segir Baldur Möller. Akveðið hefur verið að Landhelgisgæzlan fái pólska togarann Ver AK 200 til gæzlustarfa og að sögn Baldurs Möller ráðuneytisstjóra i dómsmálaráðuneytinu, gæti jafnvel komið til greina að skipið færi til gæzlustarfa öðru hvoru megin við helgina. Ekki hefur verið gengið endanlega frá samningum við forráðamenn Krossanes h.f., Akranesi, sem eru eigendur togarans, en Baldur sagði að þeir hefðu gert bæjarráði Akranes grein fyrir leigunni í gær og að reiknað væri með að ganga endanlega frá samningum i dag. Það ber ekkert i milli sem gæti stöðvað samningana, sagði Baldur, að visu liggja lokatölur um verð á leigunni og leigutiminn, ekki fyrir, en sennilega verður endanlega gengið frá þvi í dag. Sagði Baldur, að ekki þyrfti að gera neinar breytingar á Ver AK, hann væri tilbúinn til að fara út hvenær sem væri og gæti það jafnvel orðið öðru hvoru megin við helgina. Ekki gat Baldur Möller svarað þvi hvort til greina kæmi að hinn togarinn, sem i athugun var ásamt VER AK að kæmi til greina sem varðskip, myndi verða leigður Hafrannsóknastofnuninni, en sagði að samningar um leigu á togara fyrir stofnunina væri trúlega á næstu grösum. Hinn togarinn var Engey RE 1, en eigendur hans eru Isfell hf. i Reykjavik. Að öllum likindum verður hann tekinn i þjónustu Hafrannsóknastofnunarinnar. Báðir þessir togarar eru pólskir, smiðaðir 1974.

                                                                                                      Úr Tímanum frá 31 mars 1976.


Um kl. 17 sl. laugardag gerði NATO-herskipið Leander, einhverja svívirðilegustu árás
sem gerð hefur verið á íslenskt varðskip fyrr og siðar, 25 sjómílur suð-suð-austur
af Ingólfshöfða. Þarna var um hreina morðárás að ræða, þar sem herskipið
sigldi á fullri ferð og beitti stefninu miðskips á varðskipið Ver.

Enda fór það svo að varðskipið stórskemmdist/ m.a. eyðilagðist íbúð þriðja
Stýrimanns algerlega. Eftir morðárásina kallaði NATO-sjóliðsforinginn á
Leander til varðskipsins og spurði ,Féll nokkur?"

                      Úr þjóðviljanum frá 25 maí 1976. (Úr safni Hauks Sigtryggs Valdimarssonar)

09.01.2016 23:46

2265. Arnar HU 1. TFAM.

Arnar HU 1. ex Andreas í Hvannasund ex Neptun. Smíðaður í Tomrefjord í Noregi árið 1986. 1.062 brl. 4.077 ha. Wartsiila díesel vél. 2.998 Kw. Togarinn er gerður út af Fisk-Seafood ehf á Sauðárkróki en með heimahöfn á Skagaströnd.


Arnar HU 1 í Hafnarfjarðarhöfn 23 maí 2015.                                      (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

08.01.2016 19:30

1308. Júní GK 345. TFKT.

Júní GK 345 var smíði no: 112 hjá skipasmíðastöðinni Astilleros Luzuriga í Pasajes á Spáni árið 1973,upphaflega fyrir Útgerðarfélagið Júní h/f í Hafnarfirði en var svo eftir stuttan tíma í eigu Bæjarútgerðar Hafnarfjarðar. 942 brl. 2 X 1.400 ha. MAN Bazan díesel vélar. Árið 1980 var sett ný vél í skipið, 3.200 ha. MaK díesel vél. 2.355 Kw. Togarinn var seldur Hval h/f Miðsandi Strandarhreppi í Borgarfjarðarsýslu, 23 apríl 1986, hét Venus HF 519. Skipið var lengt árið 1995 og mældist þá 1.156 brl. Seldur Grænlenska Útgerðarfélaginu Northern Seafood Aps, 17 desember 2013. Togarinn hét þá Juni GR 7-519 og gerður út frá Maniitsoq á Grænlandi af Íslenskum aðilum. Sú kaup gengu til baka ári síðar. Var svo seldur aftur í júní 2015, Grænlenska sjávarútvegsfélaginu Enoksen Seafood A/S og heitir í dag Maja E GR 8-83 og er gerður út frá Sisimiut á V-Grænlandi.


Júní GK 345 í erlendri höfn.                                                               (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


1308. Venus HF 519.                                                                             Mynd af vef H.B.Granda h/f.


Juni GR 7-519 að landa hjá H.B.Granda h/f sumarið 2014.                   (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


Juni GR 7-519 ex Venus HF 519 í slippnum 1 maí 2015.                      (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

Hér fyrir neðan er grein úr tímaritinu Ægi frá því í febrúar 1996 um feril skipsins.;

Skipið hét upphaflega Júní GK 345 og er smíðað árið 1973 hjá skipasmíðastöðinni Astilleros Luzuriga í Pasajes á Spáni, smíðanúmer 112 hjá stöðinni. Skipið er í hópi sex systurskipa sem smíðuð voru hjá stöðinni fyrir íslendinga á árunum 1972-1975. Skipin voru þessi í tímaröð: Bjarni Benediktsson RE 210 (1270). nú Mánaberg ÓF 42, í desember 1972; Júní GK 345 (1308), nú Venus HF 519, í maí 1993; Snorri Sturluson RE 219 (1328), í september 1973; Ingólfur Arnarson RE 201 (1345), nú Freri RE 73, í desember 1973; Kaldbakur EA 301 (1395) í október 1974; og Harðbakur EA 303 (1412) í febrúar 1975. Skipið var upphaflega í eigu Utgerðarfélagsins Júní STÁ., Hafnarfirði, en gert út af Bæjarútgerð Hafnarfjarðar. í júlí 1985 eignast Hvalur h.f. skipið og lætur breyta því í frystiskip. Þeirri breytingu lýkur í nóvember 1986 og fær skipið þá nafnið Venus HF 519. Breytingar sem áður hafa verið gerðar á skipinu eru þessar helstar; Árið 1980 er skipt um aðalvélarbúnað og sett ein 3200 ha Mak aðalvél í stað tveggja 1410 hestafla Man með Brevo gír fyrir tvær vélar; settur í skipið skrúfuhringur árið 1984; og árið 1986 er settur í skipið vinnslubúnaður, ný brú og íbúðum breytt, svo og nýr vindubúnaður o.fl.

07.01.2016 17:44

2812. Heimaey VE 1. TFOT.

Heimaey VE 1. Smíði no: 107 hjá Asmar Shipbuilding í Talcahuano í Chile árið 2012 fyrir Ísfélag Vestmannaeyja h/f. 2.186 brl. 6.120 ha. Rolls Royce díesel vél. 4.500 Kw. Tók þessar myndir í og eftir slipptöku í maí 2015. Heimaey er eitt glæsilegasta skip Íslenska fiskiskipaflotans í dag.


Heimaey VE 1 í slippnum í Reykjavík.                                         (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.


Heimaey VE 1 nýmáluð. Glæsilegt skip.                                      (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

06.01.2016 20:51

1277. Ljósafell SU 70. TFHV.

Ljósafell SU 70 var smíði no: 809 hjá Narazaki Shipbuilding Ltd í Muroran á Hokkaido eyju í Japan árið 1973 fyrir Hraðfrystihús Fáskrúðsfjarðar h/f. 462 brl. 2.000 ha. Niigata díesel vél. Togarinn var lengdur í Póllandi árið 1989, mældist þá 549 brl. og jafnframt var skipt um vél, 2.300 ha. Niigata díesel  vél, 1.691 Kw.

Ljósafell SU 70 við Grandagarð í mars 2015.                                    (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa. 

Ljósafell SU 70 fyrir lenginguna í Póllandi árið 1989.                                        (C) Mynd: Þór Jónsson.

Hér fyrir neðan er grein sem kom í DV, 31 mars árið 1989.;

Togarinn Ljósafell SU 70 er kominn heim frá Póllandi eftir gagngerar breytingar og er skipið nánast sem nýtt. Ljósafellið er síðasti, japanski togarinn sem Pólverjar breyta samkvæmt sérstökum samningi. Togarinn er hinn glæsilegasti eftir breytinguna. Var lengdur um 6,6 metra, ný aðalvél og ljósavél sett í skipið og auk þess nýtt dekk og millidekk. Einnig ný brú. íbúðir skipverja endurnýjaður auk annarra endurbóta. Þessar breytingar kosta hátt í 170 milljónir króna.


31 maí árið 2013 kom þessi frétt á heimasíðu Loðnuvinnslunar h/f á Fáskrúðsfirði, en hún hljóðar svo.;


Í dag eru liðin 40 ár frá því að Ljósafell SU 70 lagðist fyrst að bryggju á Fáskrúðsfirði. Skipið var smíðað í Narazaki Shipbuilding LTD í Muraran í Japan og bar smíðanúmerið 809. Ljósafell var 9. skuttogarinn í röðinni sem smíðaður var fyrir Íslendinga á þessum tíma. Heimsiglingin tók 6 vikur og var farið í gegnum Panamaskurðinn. Ljósafell hefur alla tíð verið mikið happaskip og er það búið að fiska 144.000 tonn á þessum 40 árum. Skipstjórar hafa verið þrír: Guðmundur Ísleifur Gíslason 1973-1980, Albert Stefánsson 1981-1994 og Ólafur H. Gunnarsson frá 1995. Afmælis Ljósafells verður minnst í Félagsheimilinu Skrúði að lokinni messu á sjómannadaginn 2. júní.

05.01.2016 15:43

974. Gullver NS 12. TFLN.

Gullver NS 12 var smíði númer 410 hjá V.E.B. Elbe Werft í Boizenburg í A-Þýskalandi árið 1965 fyrir Gullberg h/f á Seyðisfirði. 264 brl. 660 ha. Lister díesel vél. 18 janúar 1972 fór fram nafnabreyting á skipinu, hét þá Gullberg NS 11. Skipið var þá endurmælt, mældist þá 207 brl. Selt 12 janúar 1974, Hauki Runólfssyni h/f Höfn í Hornafirði, hét Skógey SF 53. Skipið var selt 3 desember 1993, Njáli h/f í Garði, hét Bergur Vigfús GK 53. Skipið skemmdist mikið í eldi í júlímánuði árið 1995 og eyðilagðist m.a. allt rafkerfi skipsins og var þá ákveðið að úrelda hann og var að lokum seldur til Spánar í maí 1996. Skipið var gert út erlendis undir nafninu Bergur FD 400 en ekki veit ég hversu lengi það var og hvort skipið er enn í drift.

974. Gullver NS 12 á síldveiðum.                                                                    Ljósmyndari óþekktur. 

Hér fyrir neðan er grein úr tímaritinu Ægi frá árinu 1997. Þessi grein er hluti af viðtali við Grétar Mar Jónsson sem var skipstjóri á Bergi Vigfúsi GK 53. Ég vil benda á að ártöl eru ekki þau sömu í þessari grein og stangast á við þær upplýsingar sem ég skrifaði hér að ofan,"en skylt er að hafa það sem sannara reynist" sagði Ari fróði forðum. En hér kemur greinin.;


Austur-þýskur öldungur Bergur Vigfús GK er í rauninni fljótandi minnisvarði um síldarárin. Hann var smíðaður þegar síldveiði var mikil og bjartsýni ríkti um áframhaldandi miklar veiðar. Þjóðina vantaði stærri síldarbáta og gerði hiklaust stóra samninga um smíðar erlendis. Nýsmíði nr. 113 frá Veb Elbewerft í Boizenburg í Austur-Þýskalandi var afhent í mars 1965 til Gullbergs hf. á Seyðisfirði og hlaut nafnið Gullver NS 12. Gullver var gerður út frá Seyðisfirði til 1973 en frá 1971 undir nafninu Gullberg NS 11. 1973 var Gullbergið selt til Hornafjarðar þar sem Haukur Runólfsson hf. gerði það út undir nafninu Skógey SF 53 og þaðan var það síðan selt til Njáls hf. í Garði í desember 1993 og hlaut þá nafnið Bergur Vigfús GK 53. Njáll hf. gerir auk þess út bátana Sigurfara, Unu í Garði, Eldeyjar-Súlu, Benna Sæm og Baldur. Á árunum 1964 til 65 voru smíðuð 17 skip eftir þessari sömu teikningu, 10 í Boizenburg, 4 í Florö í Noregi og 3 í Zaandan í Hollandi. Árin 1966 til 1967 komu 10 skip til viðbótar 80 cm lengri en að öðru leyti eins og voru 8 byggð í Boizenburg en 2 í Hommelvik í Noregi. Árið 1988 var byggt yfir Skógeyna og 1986 var skipt um aðalvél og sett samkonar vél og áður, 660 hestafla Mirrlees Blackstone. Mesta lengd er 34,25 metrar og breiddin er 7.20. Báturinn er skráður 207 brúttórúmlestir en 302 brúttótonn. Grétar Mar Jónsson skipstjóri á Bergi segir að öldungurinn sé traust og gott skip við ágæta heilsu þó aldurinn sé auðvitað farinn að segja til sín. 


04.01.2016 20:38

Gerpir NK 106 við komuna til Neskaupstaðar 16 janúar 1957.

Togarinn Gerpir NK 106 við komuna til Neskaupstaðar í fyrsta sinn. Norðfirðingar fögnuðu ákaft komu Gerpis með veglegum hátíðarhöldum. Skólar gáfu frí, verslanir voru lokaðar og vinna féll niður í bænum. Gerpir kom til Neskaupstaðar á hádegi, miðvikudaginn 16 jan 1957. Hann sigldi fánum skreyttur inn á höfnina, sigldi þar í einn hring og heilsaði. Þar mætti hann togaranum Ingólfi Arnarsyni RE 201, fyrsta Nýsköpunartogaranum sem komið hafði til landsins rétt tæpum tíu árum áður og skiptust þeir á kveðjum. Mikill mannfjöldi hafði þá þegar safnast á innri bæjarbryggjuna til þess að fagna hinu nýja skipi. Yfir hana hafði verið strengdur borði með áletruninni; Velkominn Gerpir."Fánar voru við hún um allan bæ, skólabörn gengu skrúðgöngu með fána frá barnaskólanum niður á bryggju og var það mjög hátíðleg og fögur sjón. Lúðrasveit Neskaupstaðar lék nokkur valinkunn lög og Söngkór Neskaupstaðar söng. Ræður fluttu margir við þetta tækifæri, m.a. Bjarni Þórðarson bæjarstjóri og ávarpaði skipshöfnina og bauð hana og skipið velkomið og árnaði þeim allra heilla, og sagði í lok ræðu sinnar, megi gæfan fylgja togaranum Gerpi, skipstjóra hans og áhöfn allri. Mannfjöldinn tók undir árnaðaróskir Bjarna bæjarstjóra með kröftugu, ferföldu húrrahrópi. Magnús Gíslason var fyrsti skipstjóri á Gerpi, Birgir Sigurðsson 1 stýrimaður og Guðmundur Jónsson 2 stýrimaður. 1 vélstjóri var Hjörtur Kristjánsson, Magnús Hermannsson 2 vélstjóri, Herbert Benjamínsson bátsmaður og Ragnar Sigurðsson var loftskeytamaður. Gerpir var smíðaður hjá A/G Weser-Werk í Bremerhaven í V-Þýskalandi 1956. 804 brl. með 1470 ha. MAN díesel vél.


Togarinn Gerpir NK 106.                                             Ljósm: Sigurjón Kristjánsson frá Neskaupstað.


03.01.2016 13:45

Patreksfjörður árið 1955.

M/s Goðafoss lll, smíðaður hjá Burmeister & Wain í Kaupmannahöfn 1948. Seldur til Líberíu í Afríku 1968 og hét þá Arimathian. Hann var seldur til Kýpur 1970 og var þá gefið nafnið Krios. Hann sökk 24 janúar 1971, undan norðurströnd Brasilíu.
V/b. Gissur hvíti SF 55, gerður út frá Hornafirði, smíðaður í Svíþjóð 1955.
L/v. Lock Laggan A 82, skoskur línuveiðari frá Aberdeen, sem heitir eftir samnefndu vatni, sem er suð-austur af Lock Ness í Inverness héraði í Skotlandi.
Færeyskur Kútter, H.M.Stanley TG 328, frá Suðurey í Færeyjum. Hann var keyptur til Færeyja frá Grimsby Englandi, í október 1895 og var í notkun til ársins 1962, að honum var lagt. Nokkrir Íslendingar sigldu með þessum kútter, t.d. voru tveir skráðir á hann 1922, en í áhöfn voru 14 menn. Kútterinn heitir eftir blaðamanninum og landkönnuðinum Henry Morton Stanley, þeim sama og fann dr. Livingston.
Á myndinni má sjá að H.M.Stanley liggur utaná öðrum kútter og þriðji kútterinn er við bryggju.


Á Patreksfirði 1955.                                                                          (C) Mynd: Þórhallur S Gjöveraa.

Með þessari mynd fylgdi blað með þeim upplýsingum sem eru hér fyrir ofan myndina, færðar hér inn alveg óbreyttar. Ljósmyndina tók Hannes Pálsson. 
Flettingar í dag: 397
Gestir í dag: 83
Flettingar í gær: 464
Gestir í gær: 122
Samtals flettingar: 1517179
Samtals gestir: 410633
Tölur uppfærðar: 18.8.2019 12:47:26