14.08.2017 17:31

B. v. Baldur RE 146. LBMN.

Baldur RE 146 var smíðaður hjá Cochrane & Sons Ltd í Selby á Englandi árið 1912 fyrir Trawlfélagið Bræðurnir Thorsteinsson í Reykjavík. 291 brl. 520 ha. Triple Expansion vél. Smíðanúmer 515. 17 desember árið 1913, tók nýstofnað félag, Fiskiveiðahlutafélagið Bragi í Reykjavík við rekstri Baldurs og einnig systurskipi hans, Braga RE 147 sem Trawlfélagið átti einnig. Togarinn var seldur til Frakklands í nóvember árið 1917.


B.v Baldur RE 146 við Oddeyrartangann á Akureyri.                            (C) Hallgrímur Einarsson.


B.v. Baldur RE 146. Málverk.                                                         Málari óþekktur. Mynd í minni eigu.


B.v. Baldur RE 146.                                                                                            Mynd á gömlu póstkorti.


Um borð í togaranum Baldri RE 146 árið 1912-13.    (C) Magnús Ólafsson.


Fiskur flattur um borð í togaranum Baldri RE 146 árið 1912-13.  (C) Magnús Ólafsson.

               Nýr botnvörpungur

Á sunnudagsnóttina kom hingað annar nýi botnvörpungurinn Thorsteinssonsbræðra. Sá heitir Baldur og er Kolbeinn Þorsteinsson skipstjóri. Baldur er hið prýðilegasta skip.

Ísafold. 2 mars 1912.

   Trawlfélagið Bræðurnir Thorsteinsson
         og Fiskiveiðahlutafélagið Bragi

Fyrstir til þess að hefja togaraútgerð á tímabilinu 1911-17 voru þeir bræður Pétur Jens og Þorsteinn Thorsteinsson, eða P.J. og Th. Thorsteinsson eins og þeir voru venjulega kallaðir. Pétur hafði losað sig úr Milljónafélaginu og gengið til samstarfs við bróður sinn, Þorstein, sem rak umfangsmikla verslun í Reykjavík undir nafninu Liverpool. Þeir kölluðu útgerð sína Trawlfélagið Bræðurnir Thorsteinsson og byrjuðu með því að taka tvo enska togara á leigu í vetrarvertíð 1911. Þeir hétu Vale of Lamox og Wetherley. Síðan létu þeir bræður smíða fyrir sig tvo togara í Englandi er nefndir voru Baldur og Bragi, og komu þeir til landsins snemma árs 1912. Svo virðist sem bræðurnir hafi fljótlega viljað slíta samstarfinu því Pétur hvarf úr félaginu í desember árið 1913. Var það þó um stuttan tíma rekið áfram undir sama nafni, en skipstjórarnir á Baldri og Braga, þeir Kolbeinn Þorsteinsson og Jón Jóhannesson gerðust samstarfsmenn Þorsteins. Hinn 17 desember 1913 var stofnað Fiskiveiðahlutfélagið Bragi er tók við af hinu fyrra félagi. Hlutafé þess var 80 þús. Kr. Stjórn félagsins skipuðu tveir kaupmenn auk Þorsteins, þeir Guðmundur Olsen og Siggeir Torfason. Þetta félag starfaði út tímabilið, en seldi togara sína til Frakklands 1917. Th. Thorsteinsson hafði mikla fiskverkunarstöð á Ytra-Kirkjusandi í Reykjavík. Var reist þar þurrkhús, þar sem þurrka mátti saltfisk við ofnhita.
 Pétur J. Thorsteinsson hætti ekki afskiptum af togaraútgerð, þó að hann sliti samstarfi við bróður sinn, því að hann var þá þegar orðinn einn af eigendum í Fiskiveiðafélaginu Hauki, er stofnað var um haustið 1912, og einnig framkvæmdastjóri þess. Þetta félag lét smíða í Englandi stærsta togara, er Íslendigar eignuðust fyrir fyrra stríð, en það var Ingólfur Arnarson. Haukur var sameignarfélag, er eftirtaldir menn áttu: Pétur Jens Thorsteinsson, Jóhannes Magnússon, kaupmaður í Reykjavík, Jón Magnússon fiskmatsmaður, Ingimundur Jónsson kaupmaður, Þorsteinn Jónsson járnsmiður, Sveinn Björnsson málflutningsmaður, Pétur Bjarnason skipstjóri og Jón Einarsson frá Vestmannaeyjum. Átti hver þeirra 1/8 hlut í félaginu. Annan togara keyptu þeir frá Hollandi árið 1916, og hét sá Þorsteinn Ingóflsson. Bæði skipin voru seld til Frakklands 1917.

Saga Íslenskrar togaraútgerðar fram til 1917.
Heimir Þorleifsson. 1974.

             Árekstrarnir á höfninni

Það var botnvörpungurinn Baldur, með frakkneskri áhöfn, sem gerði uslann á höfninni í fyrrakvöld. Skemmdirnar á vélbátnum »ÚIfur« voru töluverðar; höfðu brotnað aftan á bátnum sperrur og annað. Þó eru þær skemmdir eigi nema lítilræði hjá hinum sem urðu á danska seglskipinu Helenu. Er talið víst að það muni kosta mörg þúsund krónur að gera við skipið, svo það verður alldýr ferð, sem »Baldur« fór um höfnina, þó eigi væri hún löng.

Morgunblaðið. 22 nóvember 1917.

11.08.2017 20:15

B. v. Freyr. LCBW.

Botnvörpungurinn Freyr var smíðaður hjá Mackie & Thomson í Glasgow í Skotlandi árið 1891. 152 brl. 250 ha. Triple Expansion vél. Hét áður Umbria. Eigandi var P. J. Thorsteinsson & Co í Kaupmannahöfn og hér á landi frá 5 mars árið 1908. Skipið var selt 23 apríl 1908, Fiskveiðahlutafélaginu Ingólfi í Hafnarfirði. Togarinn slitnaði upp og rak á land í Rauðararárvík í Reykjavík árið 1913 og eyðilagðist. Skipið mun hafa verið rifið þarna í Rauðarárvíkinni.
Myndin hér að neðan er ekki af Frey, heldur af systurskipi hans, smíðað á sama stað í Glasgow í Skotlandi árið 1890. Það skip hét Zodiac GY 286 og var í eigu The Grimsby & Nort Sea Trawling Co Ltd í Grimsby. Árið 1906 fékk hann skráninguna GY 151, sama nafn og árið 1925 var skráningarnúmer togarans LT 173 og gerður út frá Lowestoft á Englandi. Zodiac var skráður 149 brl. (1914). Freyr hefur að öllum líkindum verið eins og Zodiac eða mjög líkur honum.


B.v. Zodiac GY 151 systurskip Freys.                                                                (C) Barry Johnson.

     Halinn og Djúpállinn

Við Vestfirði fiskuðu togararnir einna mest í svartasta skammdeginu, þó að einkennilega kunni að virðast. Voru þeir fyrir öllum Vestfjörðum og allt norður á svonefndan Hornbanka, en hann er í norðaustur frá Horni um 30 sjómílur út. Á hinu fræga togaramiði, Halanum, voru skipin ekki farin að fiska að marki á þessum árum, það var ekki fyrr en árið 1924, sem veiðar þar urðu almennar. Einstaka skipstjórar "gerðu þó túra" á þessum árum út á það svæði, sem seinna var nefnt Hali, en það er um 50 sjómílur til norðvesturs frá minni Ísafjarðardjúps. Hafa ýmsir menn eignað sér það að hafa orðið fyrstir til að fiska á eða nærri þessum frægu miðum. Telur Guðmundur Jónsson skipstjóri, er lengi var kunnur aflamaður á togaranum Skallagrími, að það hafi verið í maí árið 1911, sem fyrst var kastað trolli í nánd við Halann, en annars var það ekki venja togaraskipstjóra á þessum árum að sækja svo langt út. Það var togarinn Freyr, skipstjóri Jóel Jónsson, er gerði þessa tilraun. Guðmundur Guðmundsson frá Móum, sem var skipstjóri á Snorra Sturlusyni RE, segist hafa veitt á 85-90 faðma dýpi norðaustur af Horni. Gerðist það um 20 maí 1911. Þó að hér hafi verið lögð á það áhersla, að togararnir hafi sótt mest til Vestfjarða vetrarmánuðina, þá ber þó einnig að nefna, að oft fóru þeir þangað vor og haust.

Saga Íslenskrar togaraútgerðar fram til 1917.
Heimir Þorleifsson 1974.


10.08.2017 11:54

B. v. Gylfi RE 235. LCGQ / TFUC.

Gylfi RE 235 var smíðaður hjá A/G Seebeck í Geestemunde (Bremerhaven) í Þýskalandi árið 1915 fyrir h/f Defensor í Reykjavík. 336 brl. 600 ha. 3 þennslu gufuvél. smíðnnúmer 357. Skipið var tekið í þjónustu þýska flotans við smíðalok árið 1915 og var ekki skilað til eigenda sinna fyrr en í júlímánuði árið 1919. Ný vél (1929) 720 ha. 3 þennslu gufuvél. Skipið var selt í febrúar 1932, Ólafi Jóhannessyni & Co. h/f á Patreksfirði, hét Gylfi BA 77. 8 ágúst 1942 var skráður eigandi Hlutafélagið Gylfi á Patreksfirði. Seldur í janúar 1947, P/f Stjörnunni / F. Bláhamri í Vestmanna í Færeyjum, hét fyrst Saturn, en fékk stuttu síðar nafnið Gullfinnur VN 313. Togarinn skemmdist í ís við Austur Grænland 19 mars 1959. Talinn ónýtur og rifinn árið 1960. 


B.v Gylfi RE 235.                                                                                   (C) Guðbjartur Ásgeirsson.


B.v. Gylfi BA 77.                                                               (C) Guðbjartur Ásgeirsson. Úr safni mínu.


Gullfinnur VN 313.                                                                                           Ljósmyndari óþekktur.


Færeyski togarinn Gullfinnur VN 313 í Færeyingahöfn á Grænlandi.      Ljósmyndari óþekktur.

      "Gylfi" Nýi botnvörpungurinn

Það var stórt skarð, er höggvið var í fiskiflotann íslenzka, er helmingur allra botnvörpuskipanna var seldur til útlanda, illu heilli. Munu allir, sem nokkurn skilning hafa á nauðsyn þess, að atvinnuvegir þjóðarinnar haldist í horfi og dafni, óska þess, að eigi verði þeirrar stundar langt að bíða, að skarðið það verði fyllt. Og því er það, að manni finnst góður gestur kominn að landi í hvert sinn sem nýr botnvörpungur íslenzkur kemur hingað. Síðan fór að hægjast um í heiminum og heljartök styrjaldarinnar að linast, hafa komið hingað þrír botnvörpungar. "Vínland'' kom fyrst, frá Hollandi. Þá kom hinn vandaði botnvörpungur "Egill Skallagrímsson", sem brezka flotastjórnin hafði haft í víking og kallað "Iceland,,. Egill var smíðaður með nokkru öðru móti en aðrir botuvörpungar, og sniðinn eftir því sem eigendur hans álitu bezt henta hér við land. Hafa þeir áreiðanlega verið heppnir í vali sínu, því Egill reyndist hið ágætasta skip og fylgdu honum úr hlaði óskorin lofsyrði brezku flotastjórnarinnar, er hann var afhentur eigendunum. Þriðji botnvörpungurinn kom í nótt. Heitir hann "Gylfi" og er eign Magnúsar Magnússonar forstjóra o. fl. en skipstjórinn er Jóel Jónsson.
Langur hefir aðdragandinn orðið að því að fá skipið. Um smíði á því var samið í júnímánuði 1914 við skipasmíðastöð Schiebecks í Geestemunde. En svo kom ófriðurinn og tók stjórnin skipið þegar í sína þjónustu og hefir haldið því síðan. Þjóðverjar gáfu "Ými", »Víði" og "Rán" laus árið 1915 en »Gylfi" fékkst ekki. Er það senniega af því að hann var stærstur skipanna. Þýzka stjórnin hefir haft skipið í sinni þjónustu öll ófriðarárin en leigu hefir hún þó goldið eftir það. Fyrsta febrúar síðastliðinn fóru þeir, Magnús Magnússon og Jóel skipstjóri utan til að fá skipið. Hafa þeir verið í ferðinni rétt hálft ár. Jóel alltaf í Þýzkalandi en Magnús til skiftis í Þýzkalandi og Kaupmannahöfn og gekk eigi greiðlega að fá skipið afhent. Um síðir fékkst þó viðurkenning þýzku stjórnarinnar fyrir því að skipið væri íslenzk eign og kol gátu þeir herjað út handa  skipinu svo að það kæmist til Esbjerg. Kostaði það miklar málalengingar og fyrirhöfn að fá skipið afhent, m. a. þurftu þeir að fara til Berlín. Magnús rómar mjög hjálpsemi og dugnað Jóns Krabbe  skrifstofustjóra og Jóns Sveinbjörnssonar í málinu.
"Gylfi" er lengstur íslenzku botnvörpunganna, 150 fet á lengd, en áður var sá lengsti 140 fet. Breiddin er 25 fet. Skipið er 350 smálestir brúttó. Vélin hefir 550 hestöfl en auka má upp í ca. 750. Skipið er vel byggt og vandað og búið öllum nýtízku tækjum. Segir Magnús að því hafi verið haldið furðu vel við, og sé að öllu leyti óskemmt eftir skylduvinnuna í Þýzkalandi. Málning hafi að vísu verið ófáanleg, en tjara verið notuð í staðinn til að verja ryði, og blönduð ýmsum efnum. Ómögulegt telur Magnús að fá botnvörpuskip byggð í Þýzkalandi nú. Þjóðverjar hafa svo margt að vinna fyrir sjálfa sig að þeir komast ekki yfir það. Og svo hvílir á þeim mikil skipasmíðakvöð fyrir Breta. "Gylfi" var fimm sólarhringa hingað frá Esbjerg.

Morgunblaðið. 2 ágúst 1919.



07.08.2017 19:27

B. v. Barðinn RE 274. LBJF / TFGC.

Barðinn RE 274 var smíðaður hjá Smith's Dock Co. Ltd. (South Bank) í Middlesbrough á Englandi árið 1913. 416 brl. 700 ha. 3 þennslu gufuvél. Hét fyrst La Rosita og var smíðaður fyrir Fourny V.-P Altazin Fourny & Cie í Boulogne í Frakklandi. Skipið var selt 1921, Soc. Francaise de Pécheries á Vapeur (Boulogne) í Boulogne í Frakklandi, sama nafn. Selt 1923, Christiaens V. & Bourgain A. í Boulogne í Frakklandi, sama nafn áfram. Skipið var selt 22 júní 1925, h/f Kakala (Proppé bræðrum) á Þingeyri, skipið hét Clementína ÍS 450. Árið 1926 var nafni skipsins breytt, hét þá Barðinn ÍS 450. Skipið var selt 29 október 1927, h/f Heimi í Reykjavík, skipið hét Barðinn RE 274. Togarinn strandaði á skerinu Þjóti út af Akranesi 21 ágúst árið 1931. Áhöfnin, 10 menn, var bjargað um borð í hafnsögubátinn Magna frá Reykjavík. Skipið eyðilagðist á strandstað. Barðinn var einn stærsti togari Íslendinga á þessum tíma og var talið traust og gott sjóskip.
Ég sá það einhverstaðar skrifað að skipið hafi líka borið nafnið Notre Dame de la Mere, en það kemur ekki fram í þeim upplýsingum sem ég hef hjá mér um skipið.


B.v Barðinn RE 274.                                                                             (C) Guðbjartur Ásgeirsson.


Barðinn RE 274 á siglingu.                                                                            (C) Guðbjartur Ásgeirsson.


Barðinn RE sokkinn á Þjótnum.                                                            (C) Ljósmyndasafn Akraness.


Flak Barðans RE á Þjótnum.                                                             (C) Ljósmyndasafn Akraness.


Flak togarans á Þjótnum.                                                                        (C) Ljósmyndasafn Akraness.


Clementína ÍS 450.                                                                                    (C) Guðbjartur Ásgeirsson ?

Barðinn strandar fram undan Akranesi

Um hádegi í gær, var togarinn "Barðinn " á leið utan úr Flóa og inn á Akranes, til þess að taka þar fiskilóðs. Rjett framan við Akranesvitann, á svonefndum Þjóta, tók togarinn niðri, og komst hvergi. Þetta var laust eftir hádegi. Var það rjett um háflóð. Skipstjóri sendi þegar skeyti til Þórðar Ólafssonar kaupmanns, sem annast afgreiðslu togarans, og segir hvernig komið var. Bað skipstjóri þess, að dráttarbáturinn "Magni " yrði sendur sem fyrst til þess að ná togaranum út af skerinu. Tveim tímum seinna fjekk Þórður skeyti um það frá togaranum, að kominn væri leki að skipinu, og ekki væri hægt að dæla úr því. Um kl. 6 var Magni kominn á vettvang til þess að athuga á hvern hátt togaranum yrði helst náð út með flóðinu um miðnætti.
Togarinn Gyllir fór upp eftir nokkuru seinna, til þess að verða til aðstoðar ef með þyrfti. Kunnugir menn á Akranesi, er Þórður Ólafsson átti símtal við, töldu allar líkur til þess, að Barðinn myndi nást út þarna . Við stefni hans var 7 faðma dýpi, en afturhlutinn lá á klettinum. Togarinn sást vel hjeðan úr Reykjavík, og var auðsjeð hjeðan kl. um 6 í gærkveldi, að hann hallaðist mikið og bar hátt á honum á skerinu. Togarinn er vátryggður hjá Sjóvátryggingarfjelagi Íslands.

Morgunblaðið. 22 ágúst 1931.

    Barðinn, vonlítið að hann náist út

Í blaðinu í gær var frá því skýrt að tvö skip voru í fyrrakvöld komin á vettvang til þess að reyna að bjarga Barðanum af Þjótnum, hafnarbáturinn Magni og togarinn "Gyllir." Er hafnarbáturinn Magni kom að Þjótnum kl. að ganga sjö á föstudagskvöld, voru skipverjar af Barðanum allir í skipsbátunum, og höfðu verið það um hríð, því þá var togarinn farinn að hallast svo mikið á skerinu, og kominn svo mikill sjór í hann, að búast mátti við því, að hann kynni að sökkva skyndilega. Var nú tekið til óspiltra málanna að dæla úr togaranum. Tókst þá að dæla úr lestarrúminu, en Magni hafði ekki við að dæla úr vjelarrúminu. Um miðnætti á laugardagsnótt var gerð tilraun til þess að draga togarann af skerinu.
Var sín dráttartaugin sett í hvort skipið, Magna og Gyllir. En Barðinn bifaðist ekki. Aftari helmingur Barðans var á skerinu, en framendinn stóð fram af því. Er hætt var tilraunum þessum, var haldið áfram að dæla úr skipinu. En nú höfðu dælurnar ekki við, skipið fylltist af sjó, og varð þá svo fram þungt, að klukkan að ganga þrjú um nóttina, stakkst það fram af skerinu, svo stefni þess stendur í botni, en afturendann upp úr sjó. Gyllir snéri nú til Reykjavíkur, en Magni kom ekki fyrr en kl. 8 í gærmorgun, og þá með skipshöfn Barðans, nems skipstjóra og vjelstjóra. Þeir komu síðar með vjelbát. Er skipverjar af Barðanum fóru í bátana, tóku þeir allan farangur sinn með sjer.
En veiðarfæri skipsins voru ekki tekin, sakir þess, að allir bjuggust þá við því, að skipið næðist út. Sker þetta, Þjóturinn, sem Barðinn strandaði á, er, að sögn 3 klettahnjótar, svo sem mótorbátslengd hver. Á skeri þessu brýtur alltaf, nema þegar sjór er ládauður, eins og hann var í þetta sinn. Barðinn var smíðaður í Englandi árið 1913; 416 smálestir að Stærð. Eigendur h.f. Heimir hjer í Reykjavík. Með veiðarfærum og afla var skipið vátrygt fyrir kr. 270.000. Farið hefir verið fram á, að Ægir kæmi á vettvang í dag, til þess að athugað yrði enn hvort nokkur von sje til þess að ná skipinu  út.

Morgunblaðið. 23 ágúst 1931.

07.08.2017 13:46

327. Bjarmi EA 760. TFWU.

Bjarmi EA 760 var smíðaður í Nyköbing Mors í Danmörku árið 1955 fyrir Útgerðarfélagið Röðul h/f á Dalvík. Eik. 58 brl. 240 ha. Alpha díesel vél. Ný vél (1966) 340 ha. Alpha díesel vél. Seldur 27 júní 1969, Hraðfrystihúsi Keflavíkur h/f, hét Gullvík KE 45. Seldur 3 október 1972, Hilmari Magnússyni og Oddi Sæmundssyni í Keflavík, hét Vatnsnes KE 30. 18 nóvember 1980 hét báturinn Vatnsnes KE 130, sömu eigendur. Talinn ónýtur og tekinn af skrá 1 desember árið 1980.


Bjarmi EA 760.                                                                                           (C) Hafsteinn Jóhannsson.


Bjarmi EA 760 með fullfermi síldar á Dalvík.                                                  Ljósmyndari óþekktur.

            Nýr bátur til Dalvíkur

Nýr bátur er kominn hingað til Dalvíkur. Er það 58 lesta bátur, smíðaður í Danmörku. Helgi Jakobsson sigldi bátnum heim, en Jóhannes Jónsson mun verða formaður á vetrarvertíð. Eigandi hins nýja báts er hlutafélagið Röðull. Framkvæmdastjóri þess er Jón Stefánsson. Báturinn er vandaður og gott sjóskip að sögn. Á leiðinni til Íslands gistu skipverjar hjá íslenzkri fjölskyldu í Klakksvik og héldu þar jólin.

Dagur. 4 janúar 1956.

06.08.2017 07:56

B. v. Víðir GK 450. LCDN / TFSD.

Botnvörpungurinn Víðir GK 450 var smíðaður hjá Unterweser Werft Schiffsbau A/G í Lehe í Þýskalandi árið 1915 fyrir h/f Víði í Hafnarfirði. 253 brl. 450 ha. 3 þennslu gufuvél. Skipið var selt 9 júlí 1926, Fiskiveiðahlutafélaginu Sindra í Hafnarfirði, hét Sindri GK 450. 21 desember 1933 er eigandi skipsins Fiskiveiðahlutafélagið Sindri í Reykjavík (Hafsteinn Bergþórsson ?), hét Sindri RE 45. 6 mars 1937 var togarinn kominn í eigu Landsbanka Íslands. Seldur 1 apríl 1938, h/f Víði á Akranesi, hét Sindri MB 45. Árið 1946 fær skipið skráningarnúmerið AK 45. Togarinn slitnaði upp í vetrarlægi sínu í Hvalfirði 23 desember árið 1949 og rak á land skammt vestan við Saurbæ á Hvalfjarðarströnd og eyðilagðist. Enn í dag má sjá gufuketil skipsins í fjörunni, og á stórstraumsfjöru sést vel í gufuvél skipsins.


B.v. Víðir GK 450 við bryggju, sennilega á Svalbarðseyri í Eyjafirði.         (C) Guðbjartur Ásgeirsson.


Víðir GK 450 botnhreinsaður á fjöru. (C) Guðbjartur Ásgeirsson, Úr safni Óttars Guðmundssonar.


Víðir GK 450 landar síld á Svalbarðseyri.                                                          Ljósmyndari óþekktur.


Sindri MB 45. Líkan Óttars Guðmundssonar.                                               (C) Þórhallur S Gjöveraa.


Gufuketillinn úr Sindra í fjörunni neðan við Saurbæ á Hvalfjarðarströnd.   (C) Þórhallur S Gjöveraa.


Toggálgi togarans liggur á fjörukambi í þokkalegu standi.                      (C) Þórhallur S Gjöveraa.


Togarafélögin Víðir og Ýmir í Hafnarfirði 

Togaraútgerð, rekin með nýtískuskipum og að fullu samkeppnisfær við það, sem gerist best annars staðar, hófst í Hafnarfirði árið 1915. Þá komu til bæjarins tveir nýir togarar, báðir smíðaðir í Þýskalandi. Hétu þeir Víðir og Ýmir, eign samnefndra hlutafélaga.
Ýmisfélagið var eldra, stofnað 24 febrúar 1914. Stjórnina skipuðu þeir Ágúst Flygenring, Olgeir Friðgeirsson og Hjalti Jónsson (Eldeyjar-Hjalti). Þessir menn höfðu áður komið að togaraútgerð frá Hafnarfirði. Hjalti segir frá því, að Holger Debell forstjóri Hins íslenska steinolíufélags, hafi verið annar aðalhvatamaður að stofnun félagsins ásamt Ágúst Flygenring.
Hitt félagið, Víðir, var stofnað 11 febrúar 1915. Stjórnina skipuðu þeir Magnús Einarsson dýralæknir, formaður, Pétur Halldórsson bóksali, síðar borgarstjóri í Reykjavík og Guðmundur Böðvarsson kaupmaður. Þá voru þeir og hluthafar bræðurnir Böðvar bakari og Þórarinn Böðvarssynir. Hafði Þórarinn prókúruumboð og framkvæmdastjórn.

Saga Íslenskrar togaraútgerðar fram til 1917.
Heimir Þorleifsson 1974.

      Botnvörpungurinn Víðir GK 450

Hinn nýi botnvörpungur Hafnfirðinga, kom hingað í nótt. Liggur hann fyrir innan Battarísgarðinn, allur flöggum skreyttur.

Vísir. 29 maí 1915.

                        Árekstur

Botnvörpungarnir »Rán« og , »Víðir« rákust á á Eyjafirði í gær.  Sagt er að »Rán« (eign M. Th. Blöndahl o. fl.) hafi skemst allmikið, en »Víðir« (Guðm. Böðvarsson o. fI. ekki meira en svo að hann getur haldið áfram síldveiðinni.

Vísir. 9 september 1915.

       Togarann Sindra rekur á land

Togarann Sindra frá Akranesi rak mannlausan á land, undir túnfætinum að Saurbæ á Hvalfjarðarströnd í gærmorgun. Óvíst er hvort skipinu verði bjargað. Nokkru eftir að Sindri kom af síldveiðum á liðnu sumri, var togarinn fluttur inn í Hvalfjörð og lagt þar, en sem kunnugt er liggja nú því nær allir gömlu togararnir við festar. Nokkru fyrir hádegi í gær veitti heimilisfólkið því eftirtekt að skip kom, að því er virtist siglandi upp að landinu. Þótti heimilisfólkinu þetta all kynlegt, en hjelt að hjer væru á ferð erlendir fiskimenn á skipi sínu, villtir af leið. Segir nú ekki frekar af ferðum skipsins, fyrr en það strandar í fjörunni, skammt vestan við túnfótinn í Saurbæ. Var veður þá hið besta. Kom þá skýrt í ljós að þetta var Sindri, sem legið hefur í Hvalfirði í allan vetur. Í gærkvöldi var óvíst hvort takast myndi að bjarga togaranum.

Morgunblaðið. 24 desember 1949.

05.08.2017 09:20

567. Hilmir TH 235.

Hilmir TH 235 var smíðaður í Djupvik í Svíþjóð árið 1934 fyrir Guðmund Guðfinnsson og Sigurþór Guðfinnsson útgerðarmenn í Keflavík, báturinn hét fyrst Guðfinnur GK 132. Eik og fura. 18 brl. 60 ha. June Munktell vél. Seldur 29 október 1943, h/f Guðfinni á Eskifirði, hét Hilmir SU 612. Seldur 29 desember 1950, Hlutafélaginu Hilmi á Raufarhöfn, hét Hilmir TH 235. Seldur 25 maí 1954, Eiríki Þórarinssyni, Baldri Júlíussyni og Ole Olsen í Keflavík, hét Hilmir KE 18. Ný vél (1955) 150 ha. GM díesel vél. 20 mars árið 1958 er Baldur Júlíusson einn eigandi Hilmis. Báturinn fórst í róðri um 8 sjómílur norður af Eldey 17 ágúst árið 1965. Áhöfnin, 6 menn, komust í gúmmíbjörgunarbát og var bjargað þaðan um borð í vélbátinn Freyju GK 48 frá Sandgerði.


Hilmir TH 235 upp í fjöru á Eskifirði.                                                                   (C) Vilberg Guðnason.


Hilmir KE 18.                                                                                      Ljósmyndari óþekktur.


Guðfinnur GK 132. Líkan í Duus húsi í Keflavík.                                  (C) Þórhallur S Gjöveraa.

      Vélbáturinn Hilmir frá Keflavík                           sökk í fyrrinótt

           Sex manna áhöfn bjargað

Vélbáturinn Hilmir frá Keflavík sökk í fyrrakvöld kl. 11,45 um 8 mílur norður af Eldey. Áhöfnin, 6 menn, komst í gúmmíbát og síðan var þeim bjargað um borð í vélbátinn Freyju frá Sandgerði. Komu skipbrotsmenn heilir á húfi til Sandgerðis um kl. 3 í fyrrinótt. Hilmir KE 18 var byggður úr eik í Sviþjóð 1934 og var hann 18 tonn að stærð. Skipstjóri og eigandi Hilmis er Baldur Júlíusson. Höfðu þeir verið á handfæraveiðum undanfarið og fóru til veiða s.l. mánudag. Er þeir voru að veiðum um 7 mílur norður af Eldey um kl. 10,45 í fyrrakvöld, urðu þeir varir við að Ijósin slokknuðu. Er nánar var að gætt, kom í Ijós, að mikill sjór var í vélarrúmi og dugði ekki til þótt dælurnar þar væru í gangi.
Skipverjar reyndu að bjarga bátnum með því að setja einnig í gang dælurnar á dekki og reyndu einnig að ausa bátinn, en allt kom fyrir ekki. Var þá stefnt til lands, en þar sem sjórinn í vélarrúmi jókst stöðugt ,var haft samband við nærstadda báta um talstöð. Fyrst náðist samband við bát frá Hafnarfirði, sem staddur var í 16 mílna fjarlægð. Skotið var upp neyðarblysum frá bátnum, og hann yfirgefinn og farið í gúmmíbát kl. 11,40. Hilmir sökk síðan kl. 11,45. Frá gúmmíbátnum var síðan skotið neyðarblysum öðru hverju og að lokum kom vélbáturinn Freyja á vettvang og bjargaði mönnunum 6. Var þá um klukkustund liðin síðan Hilmir sökk. Skipbrotsmenn komu til Sandgerðis um kl. 3 í fyrrinótt og hafði enginn þeirra orðið fyrir neinum meiðslum eða hnjaski. Þeir misstu allan farangur sinn, því að ekkert rúm var í gúmmíbátnum, þótt einhverju hefði mátt bjarga, áður en Hilmir sökk. Veður var ekki slæmt, þegar þetta gerðist, NA 4 til 5 vindstig.

Morgunblaðið. 19 ágúst 1965.

31.07.2017 10:39

Huginn l ÍS 91. TFBK.

Huginn l ÍS 91 var smíðaður í Nyborg í Danmörku árið 1934 fyrir Hlutafélagið Huginn á Ísafirði. 60 brl. 150 ha. Völund vél. Skipið var selt til Nýfundnalands og tekið af skrá 1 nóvember árið 1950.


Huginn l ÍS 91 í bóli sínu á pollinum á Ísafirði.                                                Mynd úr safni mínu.


Huginn l ÍS 91 á síldveiðum.                                                                      Ljósmyndari óþekktur.


Ragnar Jóhannsson skipstjóri í bassaskýlinu á Huginn l ÍS 91.        (C) Páll Jónsson.

               Huginn l ÍS 91

Huginn fyrsti. Svo heitir til bráðabirgða fyrsti bátur útgerðarfélagsins Huginn hér í bænum. Er hann nú kominn til landsins og er væntanlegur hingað í dag. Hefir hann þá verið viku á leiðinni frá Nyborg á Fjóni, þar sem hann var byggður, Báturinn er 60 smálestir að stærð og hefir 130 - 160 hestafla vél. Skipstjóri er Ragnar Jóhannsson. Á hann að vera fullbúinn á síldveiðar, þegar hann kemur, og mun leggja upp á Sólbakka, ef síldveiði helzt hér vesturfrá. Annar bátur félagsins mun koma hingað í byrjun ágúst, og er hann byggður í Korsör á Sjálandi.

Skutull. 27 júlí 1934.

     Hekla og Geysir sækja sjómenn

Báðar millilandaflugvjelar Loftleiða, Hekla og Geysir, fara hjeðan vestur um haf árdegis í dag. Ferðinni er heitið til Nýfundnalands, en þar bíða flugvjelanna rúmlega 50 sjómenn. Sjómenn þessir sigldu þangað fjórum bátum Björgvins Bjarnasonar útgerðarmanns á Ísafirði, en þeir verða gerðir út frá Nýfundnalandi í vetur og munu áhafnir þeirra vera þarlendir menn. Geysir fer ekki lengra en til Gandarflugvallar á Nýfundnalandi og tekur þar um 40 farþega, en Hekla tekur þá sem eftir verða, er hún kemur til baka úr áætlunarflugi til New York. Flugvjelarnar eru báðar væntanlegar úr þessari ferð á laugardaginn.

Morgunblaðið. 20 október 1949.

30.07.2017 13:08

S. t. Northern Reward LO 168.

Togarinn Northern Reward LO 168 var smíðaður hjá Deutsche Schiffs Und Maschinenbau A/G Seebeck í Bremerhaven (Wesermunde) í Þýskalandi árið 1936 fyrir MacLine Ltd í London (Leverhulme Ltd). 625 brl. 1.000 ha. 3 þennslu gufuvél. Smíðanúmer 555. Seldur í október 1937, Northern Trawlers Ltd í London. Tekinn í þjónustu breska sjóhersins í september 1939. Togarinn var m.a. í sömu skipalest og Goðafoss þegar þýski kafbáturinn U-300 sökkti honum út af Garðskaga 10 nóvember 1944. Í desember 1946 er togarinn skráður í Grimsby, sama nafn en með skráningarnúmerið GY 431. Seldur í febrúar 1947, h/f Verði á Patreksfirði, hét Vörður BA 142. Togarinn fórst í hafi á leið til Grimsby í söluferð 29 janúar árið 1950. 5 skipverjar fórust en 14 skipverjum tókst að komast í björgunarbát og var þaðan bjargað um borð í togarann Bjarna Ólafsson AK 67 frá Akranesi. Vörður var einn þriggja "sáputogara" svokallaðra, sem keyptir voru til landsins árið 1947. Hinir voru Gylfi BA 77, eign samnefnds hlutafélags á Patreksfirði og Kári RE 195 sem var í eigu h/f Alliance í Reykjavík. Gylfi og Kári voru seldir úr landi árið 1950.


Northern Reward LO 168.                                                                     (C) Guðbjartur Ásgeirsson.


B.v. Vörður BA 142.                                                            Úr safni Hafliða Óskarssonar á Húsavík.


B.v. Vörður BA 142. Líkan.                                                                                   (C) Gunnar Felixson.

          Nýr togari kemur á morgun

Fyrir hádegi á morgun bætist eitt skip við í togaraflotann íslenska. Togarinn Vörður, eign h.f. Vörður á Patreksfirði er þá væntanlegur hingað til Reykjavíkur. Vörður er systurskip Gylfa, en þau eru bæði af svonefndri "Sunligthgerð" Gísli Bjarnason skipstjóri flytur skipið hingað heim. En frá Grimsby var lagt af stað s. l. laugardagsmorgun.  H.f. Vörður hefir selt gamla Vörð til Færeyja.

Morgunblaðið. 11 mars 1947.

         Togarinn Vörður ferst í hafi

  Fimm menn fórust, en 14 var bjargað

Enn hefur skarð verið höggvið í íslenska sjómannastjett. Togarinn Vörður frá Patreksfirði fórst á sunnudagskvöld í hafi og með honum fimm menn af 19 manna áhöfn. Með þessu slysi hafa fimm heimili, fjögur á Patreksfirði og eitt í Tálknafirði, misst fyrirvinnu sína. Menn þessir láta eftir sig 15 börn, þar af munu 13 barnanna ekki hafa náð 16 ára aldri. Skipstjórinn á Verði, Gísli Bjarnason, meiddist er slys þetta bar að. Leið honum eftir atvikum vel í gærkvöldi svo og öðrum skipsmönnum, en þeir voru væntanlegir til Akraness árdegis í dag með togaranum Bjarna Ólafssyni, er bjargaði Varðarmönnum, þeim er af komust.
Fjórir skipverjanna, sem fórust, voru búsettir á Patreksfirði, þeir:
Jens Viborg Jensson fyrsti vjelstjóri. Hann lætur eftir sig konu og tvær uppkomnar dætur og sex ára fósturson. Hann var 41 árs.
Jóhann Jónsson annar vjelstjóri, 48. ára að aldri. Lætur hann eftir sig konu og sjö börn. Þrjú þeirra eru innan fermingaraldurs. Hann átti aldraðan föður á lífi, og er hann búsettur hjer í Reykjavík.
Guðjón Ólafsson annar stýrimaður. Hann lætur eftir sig konu og tvö börn og aldraðan föður átti hann á lífi. Guðjón var 43 ára.
Halldór Guðfinnur Árnason, kyndari, 33 ára. Hann lætur eftir sig konu og þrjú börn. Foreldrar hans eru báðir á lífi og búa á Ísafirði.
Ólafur Kristinn Jóhannesson háseti frá Hvammeyri í Tálknafirði. Hann var yngstur þeirra er fórust, 32 ára. Hann var nýkvæntur og lætur eftir sig auk konu sinnar, fósturföður og foreldra.
Frjettin um tildrög þessa hörmulega sjóslyss, voru mjög óljósar í gærkvöldi, en vitað er að Vörður var staddur um 165 sjómílur suðaustur af Vestmannaeyjum er hann sökk. Var togarinn á leið til Bretlands með fullfermi. Slæmt veður var er Vörður sökk og illt í sjó, en togarinn mun hafa sokkið um klukkan sjö. Án þess að geta nokkuð fullyrt um tildrög slyssins, eins og fyrr segir, þá er margt talið benda til þess að það hafi borið að nokkuð skyndilega, því mennirnir 14, er Bjarni Ólafsson bjargaði, voru sagðir hafa verið klæðlitlir er þeim var bjargað.
Bjarni Ólafsson var á leið heim frá Bretlandi og var nærstaddur er slysið varð, en um björgunarstarfið, sem annað í sambandi við sjóslysið, var ekkert vitað í gærkvöldi. Bjarni Ólafsson hjelt sig á slysstaðnum nokkrar klukkustundir eftir að slysið varð í þeirri von að finna lík þeirra, sem fórust. Fann hann þó aðeins eitt þeirra, og mun það hafa verið lík Jóhanns Jónssonar. Í gærkvöldi um kl. 10,30 var Bjarni Ólafsson staddur skammt sunnan Reykjaness og var þar hið versta veður. Þá átti forstjóri útgerðar hans, tal við Jónmund Gíslason, skipstjóra á Bjarna Ólafssyni. Sagðist Jónmundur ekki geta rætt málið við forstjórann um talstöðvar samband, enda mjög slæm skilyrði. En Jónmundur skipstjóri lagði á það áherslu að skipsmönnunum af Verði liði vel og Gísla Bjarnasyni skipstjóra, sæmilega eftir atvikum.
Togarinn Vörður BA 142, var þýskbyggður af svonefndri Sunlightgerð. Hann var smíðaður í Bremerhaven 1936, 620 rúmlestir. Hann var rúmlega 57 m. á lengd og tæplega 9 m. á breidd. - Vörður var með stærstu togurum flotans og kom hingað til lands árið 1947. Eigandi Varðar var samnefnt fjelag, er Garðar Jóhannesson veitir forstöðu.

Morgunblaðið. 31 janúar 1950.

             Sáputogararnir seldir.

Svo sem kunnugt er, voru að styrjöldinni Iokinni keyptir hingað til lands frá Englandi þrír þýzkbyggðir togarar, af svokallaðri "Sunlight" gerð. Tveir þessara togara voru keyptir til Patreksfjarðar, en H/f Alliance keypti þann þriðja. Annar Patreksfjarðartogarinn, Vörður, fórst í hafi í vetur, en hinn, Gylfi, hefur nú verið seldur til Þýzkalands og einnig Kári, togari sá, er Alliance átti.

Ægir. 1 mars 1950.

27.07.2017 17:54

774. Sleipnir SU 382.

Sleipnir SU 382 var smíðaður í Kongshavn í Þórshöfn, Færeyjum árið 1916. 14,37 brl. 25 ha. Densil vél. Eigandi var Jón Benjamínsson útgerðarmaður á Nesi í Norðfirði frá sama ári. Báturinn var seldur árið 1926, Sveini Jónssyni, Jóni Sigurðssyni og Gísla Ingvarssyni í Vestmannaeyjum, hét Sleipnir VE 280. Seldur 1934, Gunnari Ólafssyni & Co, Guðjóni Þorleifssyni og Gísla Ingvarssyni í Vestmannaeyjum, sama nafn og númer. Ný vél (1934) 32 ha. Tuxham vél. Árið 1936 var báturinn endurbyggður og borðhækkaður í Vestmannaeyjum, mældist þá 15 brl. Seldur 1946, Sigurjóni Ólafssyni og fl. í Vestmannaeyjum, sama nafn og númer. Seldur 8 ágúst 1949, Kristni Friðrikssyni á Djúpavogi, báturinn hét Sleipnir SU 382 (sitt gamla nafn og númer). Ný vél, sama ár (1949) 40 ha. Skandía vél, árgerð 1932. Ný vél (1957) 100 ha. GM díesel vél. Seldur 16 apríl 1968, Jórunni Helgadóttur og fl. í Reykjavík, sama nafn og númer. Báturinn var talinn ónýtur 1969 og tekinn af skrá 2 október árið 1970.


Sleipnir SU 382 við bryggju á Norðfirði.                                                              Ljósmyndari óþekktur.

23.07.2017 21:10

69. Gullfaxi NK 6. TFCH.

Gullfaxi NK 6 var smíðaður í Djupvik í Svíþjóð árið 1962. Eik. 180 brl. 585 ha. Deutz díesel vél. Eigandi var Gullfaxi h/f í Neskaupstað frá 15 apríl sama ár. 12 janúar 1970 var skipið skráð í Vestmannaeyjum. Eigandi var Gullfaxi h/f í Vestmannaeyjum, sömu eigendur og áður. Skipið hét Gullfaxi VE 102. Selt 20 ágúst 1971, Drangi h/f í Þorlákshöfn, hét Ingvar Einarsson ÁR 14. Ný vél (1973) 610 ha. MWM díesel vél. Skipið brann og eyðilagðist þegar það var að veiðum í Reynisdýpi 11 desember árið 1974. Áhöfnin, 12 menn, bjargaðist um borð í Arnar ÁR 55 frá Þorlákshöfn.


Gullfaxi NK 6 á siglingu á Norðfirði.                                                                   (C) Vilberg Guðnason.


Gullfaxi NK 6 á síldveiðum.                                                                         (C) Hafsteinn Jóhannsson.


Ingvar Einarsson ÁR 14.                                                                  (C) Snorri Snorrason.

                  Nýr Gullfaxi

Á annan páskadag kom hingað til bæjarins nýsmíðað fiskiskip, Gullfaxi NK 6. Þetta er mikið skip, 180 tonn að stærð, smíðað úr eik í Djupvik í Svíþjóð eftir teikningu Egils Þorfinnssonar. Eigandi Gullfaxa er samnefnt hlutafélag, en aðalhluthafar eru Ármann Eiríksson og Þorleifur Jónasson, sem sigldi skipinu til landsins og verður skipstjóri á því. Ólafur Eiríksson er fyrsti vélstjóri. Aflvél skipsins er 585 ha. Deutz. Skipið er mjög vel búið að öllu leyti og sýnilega ekkert til sparað að gera það sem bezt úr garði bæði hvað snertir aðbúð áhafnar, öryggisútbúnað og hverskonar tækni útbúnað til veiða og siglinga. Gullfaxi er næststærsta skip, sem nú er í eigu Norðfirðinga. Sýnilegt er, að hann ber mjög mikið, t. d. af síld. Skipið er tilbúið til síldveiða og mun í ráði, að það fari þegar á síld.

Austurland. 27 apríl 1962.

  Þorlákshafnarbátur gjöreyðilagðist í eldi

                Engin slys á mönnum  

Vélskipið Ingvar Einarsson ÁR 14 stórskemmdist af eldi í gær, en engin slys urðu þó á mönnum. Skipið var statt út af Vík í Mýrdal, er eldurinn kom upp og fékk áhöfnin, 12 manns, við ekkert ráðið. Vélskipið Arnar kom á vettvang og dró hið brennandi skip inn á Dyrhólaós, þar sem því var rennt upp í fjöru. Þar slökkti Slysavarnadeildin Víkverji í skipinu, en kjarni deildarinnar er jafnframt kjarni slökkviliðsins í Vík. Er jafnvel talið, að Ingvar Einarsson sé gjörónýtur. Samkvæmt upplýsingum Hannesar Hafstein, framkvæmdastjóra Slysavarnafélags Íslands, gerði Vestmannaeyjaradíó félaginu viðvart um neyð skipsins. Var hið brennandi skip þá statt nokkuð djúpt úti af Vík í Mýrdal, nánar tiltekið 12 sjómílur frá Reynisfjalli og 11 sjómílur frá Hjörleifshöfða. Var þá mikill eldur um borð. Jafnframt var vitað að Arnar ÁR 55, en bæði þessi skip eru gerð út frá Þorlákshöfn, var farinn áleiðis til Ingvars Einarssonar. Eldurinn kom upp aftantil í skipinu og var hvað magnaðastur í vélarrúmi og stýrishúsi.
Áhöfnin gat ekki hafzt þar við og urðu mennirnir að halda til frammi í skipinu, þar sem þeir höfðu neyðartalstöð. Gátu þeir ekki við neitt ráðið. Um klukkan 12,30 kom Arnar að Ingvari Einarssyni og fór þá áhöfn Ingvars yfir í Arnar og hafði þá jafnframt verið komið fyrir dráttartaug milli skipanna. Hélt Arnar svo af stað með bátinn til lands. Slysavarnafélagið lét björgunarsveit sína, Víkverja í Vík, vita af þessu og var sveitin tilbúin á ströndinni, ef á þyrfti að halda.
Þegar Arnar kom síðan upp undir land með bátinn þá var sýnt, að ekki var unnt að koma línu milli lands og báts vegna brims við ströndina. Var því ákveðið að fara með brennandi bátinn vestur fyrir Reynisfjall og reyna við Dyrhólaósinn. Þangað var komið klukkan liðlega 14 í gær, en þar voru þá komnir björgunarsveitarmenn úr Víkverja, sem jafnframt eru í slökkviliðinu í Vík, með slökkvibíl, veghefil og bíl með drifi á öllum hjólum. Var línu skotið út í bátinn og hann síðan dreginn upp í sandinn.
Komust björgunarsveitarmenn um borð og slökktu eldinn. Klukkan 16 tilkynntu þeir lóranstöðinni að eldurinn hefði verið slökktur. Strax og fréttist um eldsvoðann sást frá Reynisfjalli til bátsins og var þá mikill eldur í bátnum og risu miklar eldtungur frá honum, aðallega frá skut og miðskips. Þess má og geta að Lóðsinn í Vestmannaeyjum lagði af stað með dælur strax og fréttist um eldsvoðann, en hann náði ekki í tæka tíð. Vélbáturinn Ingvar Einarsson var eikarbátur, smiðaður í Sviþjóð 1962, 140 brúttórúmlestir að stærð og hét áður Gullfaxi VE 102 frá Vestmannaeyjum. Var báturinn í fyrsta flokks standi og hið bezta skip, er eldurinn kom upp. Er hann nú gjörónýtur. Þá ber þess að geta, að síðdegis í gær kom aftur upp eldur í bátnum, þar sem hann lá í Dyrhólaósi, en fljótiega var slökkt í honum aftur. Arnar var í gærkvöldi væntanlegur með áhöfn Ingvars Einarssonar til Þorlákshafnar.

Morgunblaðið. 12 desember 1974.

23.07.2017 09:30

488. Guðrún ÍS 97.

Guðrún ÍS 97 var smíðuð í Skipasmíðastöð Marselíusar Bernharðssonar á Ísafirði árið 1942. Eik og fura. 16 brl. 90 ha. Ellwe vél, árgerð 1928. Eigandi var Vísir h/f í Súðavík frá 14 september 1942. Ný vél (1944) 150 ha. Gray díesel vél. Báturinn var seldur 19 júní 1950, Grími Jónssyni í Súðavík, sama nafn og númer. Ný vél (1952) 160 ha. GM díesel vél. Seldur 4 febrúar 1954, Marinó Ólsen í Reykjavík, hét Guðrún RE 20. Seldur 3 júlí sama ár, Jóni Sigurðssyni í Reykjavík, sama nafn og númer. Seldur 7 febrúar 1961, Gísla Bjarnasyni á Patreksfirði, hét Guðrún BA 38. Seldur 18 júní 1962, Gunnari J Egilssyni í Bolungarvík, hét Guðrún ÍS 126. Seldur 3 júní 1967, Hafsteini Guðmundssyni og Hreini Guðmundssyni, Kleifum í Steingrímsfirði, báturinn hét Guðrún ST 118. Ný vél (1967) 137 ha. Rolls Royce díesel vél. 8 október 1971 keypti Jakob Þorvaldsson hlut Hreins Guðmundssonar í bátnum, hét þá Guðrún Guðmundsdóttir ST 118. Seldur 21 maí 1980, Guðmundi Ólafssyni í Þorlákshöfn og Sigvalda Ólafssyni á Hólmavík, hét Möskvi KE 60. Talinn ónýtur og tekinn af skrá 5 maí árið 1981.


Guðrúnu ÍS 97 hleypt af stokkunum hjá Marselíusi sumarið 1942.                      Mynd úr safni mínu.

     Tvö nýbyggð skip hjá Marselíusi

Nýlega eru hlaupin af stokkunum í skipasmíðastöð Marselíusar Bernharðssonar, tvö skip, Sigurgeir, 62 smálestir, og Guðrún, 10 smálestir. Sigurgeir er Phönix gamli "aukin og endurbætt útgáfa", og er skipið eign Ólafs Guðmundssonar í Keflavík. Guðrúnu á Vísir í Súðavík. Þá er fullsmíðuð ný Dís fyrir Njörð, og heitir hún Jódís. Á að fara að setja í hana vélina. Þá er Marselíus að smíða tvo 16 smálesta báta og í þann veginn að hefja smíði á 45 smálesta skipi. Hefir hann dregið að sér geysimikið af efni í skip, svo að ekki mun hann skorta það fyrst um sinn.

Skutull. 18 september 1942.

    Nauðstöddu skipi komið til hjálpar

Í hádegisútvarpi í gær sendi Slysavarnafélagið tilkynningu til skipa er væru nærri Horni um að vélskipið Guðrún ÍS 97 frá Súðuvík væri hjálparþurfi 4 sjómílur norðaustur af Horni. Guðrún hefur talstöð og gerði loftskeytastöðinni á Ísafirði aðvart, en þá var enginn bátur í landi, sem gat farið út henni til hjálpar. En skip sem var að koma norðan frá Eyjafirði, nafn þess vissi skrifstofa Slysavarnafélagsins ekki, heyrði útvarpstilkynninguna, kom Guðrúnu til aðstoðar og dró hana til Ísafjarðar.

Þjóðviljinn. 22 ágúst 1947.

22.07.2017 11:18

538. Hagbarður TH 1. TFVO.

Hagbarður TH 1 var smíðaður hjá Slippfélaginu í Reykjavík árið 1946. Eik. 47 brl. 160 ha. Lister díesel vél. Eigandi var Húsavíkurkaupstaður frá 20 júní 1946. Árið 1955 var báturinn lengdur og mældist þá 54 brl. Um leið var sett í hann ný vél, 240 ha. Lister díesel vél. Báturinn var seldur 18 janúar 1956, Útgerðarfélagi Húsavíkur h/f á Húsavík, sama nafn og númer. Um 1960 var umdæmisstöfum bátsins breytt, hét þá Hagbarður ÞH 1. Seldur 8 ágúst 1968, Halldóri G Halldórssyni og Útvör h/f í Keflavík, hét Hagbarður KE 115. Ný vél (1968) 250 ha. Caterpillar díesel vél. Seldur 10 desember 1969, Hag h/f í Keflavík, sama nafn og númer. Seldur 15 nóvember 1971, Gjafa h/f á Höfn í Hornafirði, hét Hagbarður SF 15. Báturinn sökk um 15 sjómílur vestur af Ingólfshöfða 13 október árið 1974. Áhöfnin, 4 menn, bjargaðist í gúmmíbjörgunarbát og þaðan um borð í Fylki NK 102 frá Neskaupstað, tveimur klukkustundum síðar.


Hagbarður TH 1.                                                                                             (C) Guðni Þórðarson.


Hagbarði TH 1 hleypt af stokkunum hjá Slippfélaginu árið 1946.                       Mynd úr Víkingnum.


Hagbarður TH 1. Málverk.                                                                                           Málari óþekktur.


Áhöfnin á Hagbarði TH 1 vertíðina 1948. Efsta röð frá v: Guðmundur Halldórsson, Bjarni Þorvaldsson, Helgi Héðinsson, Halldór Bjarnason (með kaskeiti), Þórarinn Vigfússon, Þórður Ásgeirsson (framan við Halldór Bjarnason), við hlið hans Helgi Bjarnason og næstur honum er Helgi Ólafsson. Næsta röð frá v: Jósteinn Finnbogason (með hatt), Haukur Sigurjónsson, Guðni Jónsson, bak við hann er Gunnar Jónsson og lengst til hægri er Ingvi Hannesson (með hatt).        Ljósmyndari óþekktur.

           M.b. Hagbarður TH 1

 M.b. Hagbarður, er Slippfélagið í Reykjavík hefur smíðað fyrir Húsavíkurkaupstað, og var báturinn fullgerður fyrir yfirstandandi síldarvertíð. Það er ekki nein nýlunda lengur að sjá ný og glæsileg fiskiskip bætast við skipastólinn, og því hætta á að hverjum nýjum bát sé ekki nægilega mikill gaumur gefinn, en þessum nýja bát frá Slippfélaginu er vert að veita athygli, því hann mun vera eitt vandaðasta skip sinnar tegundar, sem smíðað hefur verið hér á landi, hvað allan útbúnað og frágang snertir. Vistarverurnar í bátnum eru allar þiljaðar með póleruðu birki og mahogany. Niðurgangur í hásetaklefann er afþiljaður og er þar skápur fyrir hlífðarföt. Í hásetaklefanum eru rúmgóðar hvílur fyrir átta menn. Til þæginda er innbyggður klæðaskápur og þvottaskál með rennandi vatni.
Úr hásetaklefanum er innangengt í afþiljað eldhús með olíukynntri eldavél. Eldhúsið er vel útbúið með skápum. Báturinn er 47 brúttósmálestir að stærð með 160 ha. Lister diesel vél. Þá er báturinn búinn sérstrakri Ijósavél, talstöð, dýptarmæli og vökvastýrisútbúnaði. Lyftingin á bátnum er straumlínulöguð og er herbergi skipstjóra þar aftan við stjórnklefann. En þar undir og aftan við vélarúmið er herbergi fyrir 6 menn, hvorutveggja hið vandaðasta. Báturinn er smíðaður úr valdri eik og mjög rammbyggður, enda ekkert til hans sparað.
Skuturinn fyrir ofan þilfar er úr stáli og er það nýlunda og gerir auðveldara að koma við viðgerðum ef afturendi bátsins verður fyrir hnjaski eins og oft vill verða, en það hefur viljað verða dýrt spaug á bátum þar sem böndin ganga langt niður í skip, fyrir utan hvað slíkt er oft orsök til leka sem erfitt er að ráða við og oft verður ekki vart við fyrr en seint og síðar meir þegar allt er orðið fúið. Járnfestingar í bátnum eru úr galvaniseruðu járni eða stáli, og borðin í vistarverunum eru brydduð með ryðfríum stálgjörðum, og annað er eftir því. Sérstaka athygli hefur vakið, hvað segla og reiðaútbúnaður bátsins er vandaður og vel frá honum gengið, og hefur Óskar Ólafsson hjá Slippfélaginu annast uppsetningu á því. Þá er allt fyrirkomulag í bátnum til mestu fyrirmyndar og til mikils sóma fyrir Slippfélagið og þá sérstaklega yfirsmiðinn þar, Peter Wigelund, sem teiknað hefur bátinn og séð um smíðina á honum.

Sjómannablaðið Víkingur. 9 tbl. 1 september 1946.

   Hagbarður SF 15 snarfyllti og sökk

Hagbarður SF 15 sökk um 15 sjómílur vestur af Ingólfshöfða um kl. 23 á sunnudagskvöld eftir að báturinn hafði rekizt á eitthvað í sjónum með þeim afleiðingum að óstöðvandi leki kom að skipinu. Mannbjörg varð. Hagbarður, sem var 45 tonn að stærð, smíðaður 1946, var á vesturleið, þegar slysið varð. Fjórir menn voru á bátnum og voru tveir þeirra sofandi frammi í lúkar þegar óhappið varð, en hinir voru á vakt. 1 vélstjóri var sofandi í lúkarnum, en hann vaknaði við áreksturinn og fór samstundis aftur í vélarrúm. Þá þegar var vélin farin að ausa yfir sig sjó og sýnt var, að dælurnar mundu ekki hafa undan. Var þá strax sent út neyðarkall og svöruðu Fylkir NK og Hornafjarðarradíó strax. Fylkir var með trollið úti að toga, en sleppti þegar úr pokanum og hífði trollið inn til þess að geta haldið á slysstaðinn. Skipverjar á Hagbarði losuðu annan gúmmíbátinn og fóru um borð í hann.
Tóku þeir með sér skipsskjölin og handtöskur ásamt neyðartalstöð, en aðeins liðu nokkrar mínútur frá því áreksturinn varð og þar til mennirnir voru komnir í björgunarbátinn, og nokkrum mínútum síðar sáu þeir Hagbarð sökkva í djúpið. Fylkir náði að miða björgunarbátinn út og eftir tvær klukkustundir fann hann bátinn, en þokusúld var á. Skipverjar voru þá nokkuð blautir og kaldir, en Fylkir kom með þá hingað til Hafnar í Hornafirði, snemma í morgun og voru sjópróf í dag. Ekki er vitað á hvað Hagbarður rakst, en mögulegt er að það hafi annaðhvort verið rekadrumbur eða hvalur.

Morgunblaðið. 15 október 1974.

22.07.2017 10:06

Huginn SU 448.

Huginn SU 448 var smíðaður í Noregi (Sagvaag ?) árið 1925. Eik og fura. 7,15 brl. 20 ha. Rapp vél. Eigandi var Ármann Magnússon útgerðarmaður á Norðfirði frá sama ári. Árið 1929, þegar Nesþorp fær kaupstaðarréttindi og heitir eftir það Neskaupstaður, fær Huginn skráningarnúmerið NK 22. Báturinn var seldur 1937, Jónasi Þorvaldssyni á Búðum, Fáskrúðsfirði, hét Huginn SU 555. Seldur fyrri eiganda 1939-40, Ármanni Magnússyni í Neskaupstað, báturinn fékk sitt fyrra nafn, hét Huginn NK 22. Talinn ónýtur og tekinn af skrá 12 júní árið 1944. Huginn var svo rifinn skömmu síðar.


Huginn SU 448 á Norðfirði. Vinstra megin á myndinni er hús sem stendur á staurum, er það salthús Konráðs Hjálmarssonar kaupmanns. Þar við hliðina sést vel í Bryggjuhúsið á Konráðsbryggjunni (ber í bátinn). Fjær til hægri sést verslunar og íbúðarhús Hinna sameinuðu íslensku verslana, þá íshús og loks sér í gaflinn á Sómastöðum.                                                          Ljósmyndari óþekktur. 

20.07.2017 18:15

Kveldúlfur ÍS 397.

Kveldúlfur ÍS 397 var smíðaður í Frederikssund í Danmörku árið 1916. Eik og fura. 24 brl. 36 ha. Dan vél. Eigendur voru Jóh. J. Eyfirðingur & Co (Jóhann Jónsson Eyfirðingur og fl. Oftast kallað "kompaníið") á Ísafirði, Guðmundur Magnússon og Árni E Árnason í Bolungarvík. Ný vél (1922) 40 ha. Bolinder vél. Báturinn var seldur 22 júní 1927, Skafta Jónssyni á Akranesi, hét Kveldúlfur MB 27. Ný vél (1929) 64 ha. Tuxham vél. Um 1930 var Skafti Jónsson & Co á Akranesi eigandi Kveldúlfs. Báturinn fórst í róðri 20 janúar árið 1933 með allri áhöfn, 6 mönnum.


Kveldúlfur ÍS 397 við steinbryggjuna í Reykjavíkurhöfn um 1930.               (C) Magnús Ólafsson.

                   Báta vantar

Í fyrrakvöld vantaði þrjá vjelbáta úr róðri, einn af Sandi, annan úr Ólafsvík og hinn þriðja af Akranesi. Bátarnir frá Ólafsvík og Sandi komu fram í gærmorgun, en Akranesbáturinn ekki. Hann heitir "Kveldúlfur". Sást það seinast til hans í fyrrakvöld úti á miðum, að hann var að draga línuna, en hún slitnaði, og fór báturinn þá að leita að hinni uppistöðunni. Í gærdag fékk Slysavarnafjelagið togarann ,Kóp' til þess að leita að bátnum. Ennfremur er saknað vjelbáts að austan, sem Valur heitir. Lagði hann á stað frá Fáskrúðsfirði 19. janúar og ætlaði til Vestmannaeyja. Á honum eru fjórir menn. Varðskipið "Þór" var fengið til þess að leita að bátnum í gær.

Morgunblaðið. 22 janúar 1933.


           V.b. "Kveldúlfur" talinn af                               með 6 mönnum.

Eins og getið var í blaðinu á sunnudaginn, var á laugardag hafin leit að vjelbátnum "Kveldúlfi" frá Akranesi. Var leitað þann dag allan og eins um nóttina og á sunnudaginn. Tóku þátt í leitinni togararnir Kópur, Skallagrímur, Snorri goði, línuveiðarinn Ólafur Bjarnason og fleiri skip, en leitin bar engan árangur. Þegar seinast sást til bátsins á föstudagskvöld var hann að draga línuna, en hún slitnaði og lagði hann þá á stað og ætluðu menn að hann mundi ætla að taka duflið á hinum endanum og draga þaðan. En annað- hvort hefir hann ekki fundið duflið, eða ekki komist að því, því að leitarskipin fundu það og línuslitrið. Veður var hvasst um kvöldið, skafningsrok, en alveg sjólaust, svo að litlir bátar, sem úti voru og höfðu fullt þilfar af fiski, misstu enga bröndu út. Í gær var leitinni að bátnum enn haldið áfram og tóku þátt í henni þrír togarar og línuveiðiskip, en leitin bar engan árangur og er talið vonlaust að báturinn sje ofansjávar. 
Á bátnum voru 6 menn.
Skafti Jónsson, formaður
Einar Jónsson, bróðir hans,
Guðmundur Jónsson,
Indriði Jónsson,
Helgi Ebeneserson og unglingspiltur, sem sagt er að hafi heitið Þorbergur Guðmundsson. Þeir Skafti og Einar voru eigendur bátsins, menn á besta aldri og mestu dugnaðarmenn,  báðir ókvæntir. Guðmundur Jónsson ætlaði innan skamms að halda brúðkaup sitt og ganga að eiga systur þeirra bræðra. Indriði Jónsson var kvæntur maður og átti 2 börn. Helgi Eheneserson var kvæntur maður.

Morgunblaðið. 24 janúar 1933.

Flettingar í dag: 259
Gestir í dag: 52
Flettingar í gær: 415
Gestir í gær: 118
Samtals flettingar: 711749
Samtals gestir: 193710
Tölur uppfærðar: 16.8.2017 15:18:13