Síldveiðifloti okkar Íslendinga þurfti oft á tíðum að fara langar leiðir á eftir síldinni, enda fór hún sínar eigin leiðir, svona eins og kötturinn. Þegar fór að líða vel á sjöunda áratuginn var veiðisvæði Íslensku skipanna aðallega á miðunum við Jan Mayen og Svalbarða og var þá jafnan landað í fisktökuskip sem fylgdi flotanum eftir. Það skip var Haförninn sem var í eigu Síldarverksmiðja ríkisins á Siglufirði. Á myndinni eru skip Síldarvinnslunnar í Neskaupstað, Bjartur NK 121, nær og Barði NK 120 að háfa úr nót sem hefur fyllt bæði skipin. Ansi skemmtileg mynd, skipverjar að lempa síldinni niður í lestar skipanna og ekki hefur blíðan spilt neinu fyrir þeim.